Dua të ndërtoj një shtëpizë – Kostis Pallamas / Shqipëroi: Vasil Çuklla

Poezi nga Kostis Pallamas

 

Dua të ndërtoj një shtëpizë

Dua të ndërtoj një shtëpizë
mes heshtisë, në të paqmen vetmi.
Njoh mirë një kodrinëz, të gjelbër…

Jo, jo! S’e ndërtoj dot, aty!

Pa njoh mirë, në vendthin – tejskaj
një rrugnajë, përplot pasuri
me kopshtnajat, pallatet shumkatëshe…

Jo, jo! S’e ndërtoj dot, aty .

Njoh, bregut të detit, parajsë
puthur vale më është dhe e di
mbjellur zymbila ranishtja…

Jo, jo! S’e ndërtoj dot, aty!

Më josh tek rend monopati
udhë këmbësorësh, vërtet
kohëegra, e reh pa mëshirë
dhe zhegu i vapës e vret.

Monopat, mijërakëmbësh i shkelur
kalorësin tretur, barkthatë
trotuarin, për pakëz ujë, ndezur
i varros në kotjen e ngratë.

Aty do t’a ndërtoj, folezën time
me një kruaz të bukur, n’avlli
vatrëza, përherë të tymojë…
portë e sajë, e hapur të rijë.

 

Shqipëroi: Vasil Çuklla

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s