Voglio…! (Dua…!) / Poesia di Juljana Mehmeti

Poesia di Juljana Mehmeti

 

Voglio…!

In un flusso di luce
voglio essere un colore
riflesso con lo spettro di un raggio
nel bianco dell’anima
rispecchiato tra le ali di un cigno
nell’azzurro del cielo
dissolto nello sguardo blu
e rimasto lì,
eternamente nella purezza.

Trasformarmi in una goccia di rugiada
luccicante dell’autunno
sulle vene fogliari,
volare con il vento
sul trambusto del tempo
tra i gelidi cunicoli
fluire con il sangue
del cuore che batte,
piantare un desiderio
portare una speranza.

Essere il tramonto nascosto
dietro una montagna
una linea rossa all’orizzonte
un segmento allungato
che sveglia i crepuscoli
nel profondo della serata
sfiorato da una stella
sulla luna spirato
dissolto nel silenzio
dei limpidi laghi.

@Julja

 

Dua…!

Fluksit të dritës
dua të jem një ngjyrim
reflektuar spektrit rreze
në të bardhën e shpirtit
pasqyruar krahëve të një mjellme
në të kaltrën e qiellit
përhumbur vështrimit blu
e mbetur aty
përjetë dlirësi.

Të kthehem në një pikë vese, dua
bulëzuar vjeshtës
damarëve të gjethes
fluturuar nëpër erë
pështjellimit kohë
kthinash të ftohta
e përmes gjakut të mbledhur
zemrës rrahje
të mbjell një dëshirë
të mbjell një shpresë.

Të jem perëndim i diellit
fshehur pas një mali
vijë e kuqe në horizont
segment i stërgjatur
e të zgjoj muzgjet
thellë nëpër mbrëmje
prekur në një yll
e vdekur në një hënë
tretur në heshtje
të kthjelltave liqene.

@Julja

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s