BLETA / Poezi nga Gjergj Nikolla

Poezi nga Gjergj Nikolla

 

BLETA

Në vite të thata në mungesë nektari,
Kur lulet stinore pa mjaltë janë të tëra
Kërcënohet bleta të vdesë më së pari,
Të mbijetojë mbledh pelimth nga mënja.

Në stinë të lagështa, kur s’ka gram poleni,
Ku çuditërisht shtohet dy e trefish tenja…
Bleta shkon tek qarri, thith tek varreni,
Në jashtëqitjet të tjera, po i mungoi mënja.

Gjallesë e çuditshme, bleta, e vetmja….
Për një gram mjalti thith një mijë lule,
Pasi udhëton mbi pesë kilometra….

Grerëzat koloninë e kanë pak më tutje,
Të egrat grabitqare, mbi kurriz të bletës,
Mjaltin jua vjedhin, me thumbat e vdekjes.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s