ETHET E DETIT – Poezi nga JOHN MASEFIELD (1 qershor 1878 – 12 maj 1967/ ANGLI) / Shqipëroi Kolec P. Traboini

JOHN MASEFIELD
1 qershor 1878 – 12 maj 1967/ ANGLI

 

ETHET E DETIT

Duhet të zbres përsëri në dete, në detin e vetmuar nën qiell,
Gjithçka që kërkoj është një anije e gjatë dhe për ta drejtuar një yll;
Goditjen e timonit, këngën e erës dhe dridhjet e veles së bardhë,
Një mjegull e hirtë në fytyrën e detit dhe një agim gri duke ardhë,

Duhet të zbres përsëri në dete, ku dallgë e harbuar buçet
Me thirrje të egër me thirrje të qartë që gjegje prej meje pret;
Gjithçka që kërkoj është një ditë me erë, me retë e bardha në qiell,
Përplasje e stërkalash, shkumën e detit që kuisje pulëbardhash ndjell.

Duhet të zbres përsëri në dete, në jetën prej cigani, të beftë
Në rrugën e çafkave e të balenave ku era është si një thikë e mprehtë;
Gjithçka që kërkoj është një histori çakërrqejf e buzëqeshje e një miku pirat,
Një gjumë i qetë e ëndërr pa makthe kur vetëmashtrimi më tej nuk zgjat.

 


Shqipëroi: K. P. Traboini

WORLD POETICA

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s