Gerhard te Winkel (Netherlands)

Gerhard te Winkel (Netherlands)

 

https://gerhardtewinkel.nl/

Gerhard te Winkel, poet and writer, has published several collections of poetry and books and lives in Leusden, the Netherlands. He studied history and Dutch language and literature at the University of Utrecht and mainly works as a journalist.
He owns a media consulting company.

 

SELF-PORTRAIT

Actually I am
A mailbox.
You know
Such an English one
A little red
A little round
With a large flap
In which people
Drop information.
When I’m filled up
To the top, I am emptied
Without any emotion

 

ZELFPORTRET

Eigenlijk ben ik
Een brievenbus.
Je weet wel
Zo’n Engelse
Een beetje rood
Een beetje rond
Met een grote klep
Waarin mensen
Informatie stoppen.
Als ik tot het randje
Gevuld ben, word
Ik zonder emotie
Gelicht.

 

CIRCUS

The circus in which I am the main act
Has dilapidated caravans
Sinking into swampy meadows
Till their axles. The engines make a
Rattling and screeching sound.

Little audience is sitting on hard
Wooden benches and nylon stockings tear
Open. People just are clapping to
Chasing the cold away, but not
Out of enthusiasm or any emotion.

No one is afraid of the indolent savage
Animals strolling through the arena,
Paying hardly any attention for the animal trainer
And fall asleep with
A chunk of meat in their toothless mouth.

The trapeze girl has her shoulder dislocated,
Ballerinas are limping
Bulging out of their ballet suits. I talk the whole
Stuff together, while the scenery is falling over.
I laugh, dance and tell a joke.

The circus in which I am the main act
Has more clowns than visitors. They paint
Their faces and sneak past the wagons,
Scare the horses, because
Nothing is more frightening than a clown in the dark.

 

CIRCUS

Het circus waarin ik de hoofdact ben
Heeft aftandse caravans, die
Tot de assen wegzakken in zompige
Weilanden. De motoren maken een
Reutelend en gierend geluid.

Het schaarse publiek zit op harde
Houten banken en haalt de panty’s
Open. Mensen klappen alleen om
De kou te verdrijven, maar niet
Uit enthousiasme of emotie.

Niemand is bang voor de vadsige wilde
Dieren, die door de arena slenteren,
Nauwelijks aandacht voor de dompteur
Hebben en in slaap vallen met een
Brok vlees in hun tandeloze bek.

Het trapezemeisje heeft de schouder uit
De kom, de ballerina’s lopen mank en
Puilen uit hun pakjes. Ik praat het geheel
Aan elkaar, terwijl de decorstukken omvallen.
Ik lach, doe een dansje en vertel een grap.

Het circus waarin ik de hoofdact ben
Heeft meer clowns dan bezoekers. Ze schminken
Hun gezicht en sluipen langs de wagens,
Maken de paarden aan het schrikken, want
Niets is zo eng als een clown in het donker.

 

Vertaling / Translation: Hannie Rouweler

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s