Hannie Rouweler (Hollandë)

 
Hannie Rouweler (Hollandë)
 
Hannie Rouweler (Goor, 13 qershor 1951) jeton në Leusden që nga fundi i vitit 2012. Burimet e saj të frymëzimit janë natyra, dashuria, humbja, kujtimet e fëmijërisë dhe udhëtimet. Në vitin 1988 ajo debutoi me “Pikat e shiut mbi ujë”. Që nga ajo kohë janë botuar më shumë se 40 vëllime me poezi, të përkthyera në polonisht, rumunisht, spanjisht, frëngjisht, norvegjisht, anglisht. Ajo ndoqi kurset e mbrëmjes në pikturë dhe histori arti, në akademi arti (Belgjikë). Botoi disa histori (trillera të shkurtër); është një përpiluese e antologjive dhe përmbledhjeve të ndryshme poetike. Ajo është anëtare e Shoqatës Flamande të Poetëve dhe Shkrimtarëve (VVL).
 
 
Poeti dhe kapela e tij
(për Tony Rombouts)
 
Roli luan. Poeti i di fjalët e tij
më mirë
sesa një interpretim në ndonjë film –
ai përtyp
ai gëlltitet dhe pështyn
dhe çfarë ka mbetur
në kapelën e tij: nuk është ai pëllumbi
që vdiq ose lepuri
gjysma në mënyrë të pavetëdijshme duke u larguar nga skena
duke u zhdukur në peizazhin e teatrit
ashtu si fjalët vijnë e shkojnë dhe kthehen përsëri
dhe deputet i mençur
belbëzimi, psherëtimat, klithjet, heshtja.
 
Pra, mbani mirë kapelën tuaj aq sa shkoni
dhe vendoseni me kujdes në një tavolinë.
Pra, lëri të gjithë të shikojnë kapelën tuaj
sikur të ishte
një këpucë e kuqe e bërë prej lëkure sintetike lëkure gjarpëri
mbetje e një kafshe të egër
nga parku safari i ëndrrave dhe mashtrimeve.
Mbani kapelën tuaj, i dashur poet,
mos e jepni kurrë hua
përndryshe nuk do t’ua kthejnë kurrë më.
 
 
 
Heronjtë e së kaluarës
(Ushtarë rusë, varreza Rusthof, Leusden)
 
Këtu ata janë shtrirë krah për krah, heronj,
ushtarë të rinj,
si ata gjithashtu luftuan krah për krah
në territorin e huaj
për liri. Për të tjerët.
 
Kush i sheh kryqet në rreshtat e gjatë
do të kapet nga një trishtim i paparë,
një fytyrë që i përket secilit varr
akoma nga një adoleshent i ri,
mbase njëzet, pak më i vjetër, akoma djalë
me një baba dhe një nënë larg.
 
Dikush nga toga që i qëlloi
si lepujt në një fushë të hapur,
pastaj fshiu baltën nga këpucët e ushtarit të tij,
duhet të ketë menduar: kjo është e çmendur.
Dikush nga armiku duhet të ketë menduar:
kjo është çmenduri, ne jemi bërë armiq
të shpirtrave tanë, të njerëzimit tonë.
 
Ata shtrihen në rreshta të gjata,
djemtë që luftuan për lirinë dhe atdheun.
Asnjëherë nuk do t’i harrojmë.
Sakrificat që ata kanë bërë shkojnë shumë përtej kufijve
të një njeriu të vetëm. Fundi, një shije e thellë dhe e hidhur.
 
 
 
Pëllumbi në një degë
 
Mirëmëngjesi, Z. Pëllumb! A keni fjetur mirë mbrëmë?
dhe a vjen në dritaren time, për një mëngjes të shijshëm?
 
Forca e erës 8. Shushurima jashtë një mbulese plastike
rreth një motor në tarracën e zonjës fqinje matanë.
Shkurret dridhen rrezikshëm me degët e tyre mbrapa dhe me radhë,
rrënjët i mbajnë ato në tokë. Ajo tokë e mirë
që ruan gjithçka, e thith atë, dhe tret dhe le të rritet.
 
Pavarësisht dimrit, ka ende lule të vogla të bardha në bar,
me kokëfortësi duke nxjerrë kokat e tyre të vogla të bardha kudo.
Bora qëndron larg, këtë dimër, është më shumë vjeshtë se një tjetër
sezon, që pllakos këtë vend dhe gjithashtu mendjen time, prishja
 
dhe fjalët e shkundura të lirshme. Alfabeti i ri mori pëllumbin
në degën e pemës sime para dritares me të.
 
Do të duhet të pres derisa ai të kthehet, kuptime të reja
lozhat në ndryshime që janë pothuajse në sy.
 
 
 

Përktheu në shqip Marjeta Shatro Rrapaj

One thought on “Hannie Rouweler (Hollandë)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s