LOTI – Poezi nga Rula Trantafilu / Përktheu: Fatos Sina

 
Poezi nga Rula Trantafilu
 
 
LOTI
 
Qëndron dhe shikon detin
përtej kufijve të së kuqes së artë të horizontit.
Donte ti prekte të gjitha ngjyrat e tij
Mbylli sytë
Vetëm kështu mundet
Qëndron e vështron detin
në mes të errësirës
me heshtjen e tij flet,
kështu, kështu, mundet e mbylli sytë.
Asgjë nuk dëgjohej përtej
nga jehona e heshtjes së tij
Ishte heshtja e një vdekje të vogël.
Qëndron e shikon detin
mbi valët shkumëzuese zhytet dielli,
që shuhet në thellësi të ujit të tij
Në netët detare
premtim për kthim nuk ka.
Humbet shpëtimi.
Kaq vite dikush
qëndron e vështron detin,
s’guxoi kurrë të zhytet në të.
Mbyll sytë e përlotur…
Vetëm ai e di pse
Fshinte lotin e ngrohtë…,
që rrodhi mbi dhe…
 
Përktheu: Fatos Sina
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s