LA CLESSIDRA (KLEPSIDRA) – Poesia di Agron Tufa / Traduzione italiana a cura di Lirim Alija

 
 
LA CLESSIDRA
 
Adesso tutte le strade portano solo in salita
E si perdono nelle macchie dei oscuri boschi
Se c’è qualche raggio o la luce pallida
Sono quelli dei boschi o dei pastori i fuochi
 
Lasciammo i vattene, le cascate ciuffobianchi
Che come i cavalli sbuffano, dal vento screstati
Mentre oziosi sbalzano con slancio davanti
Cascando a capofitto nell’abisso, spezzati
 
Non c’è ritorno! Chiusi tutti i percorsi!
Sotto imboccature di selve, nascosti scaglioni
Mercenari, pretori che riempono i dorsi,
Mentre nelle cime ci innalziamo coi centurioni
 
Così andò la guerra…campagne prolungate
Nesun fronte gli ha fatto per vincitore
Diradati passeggiamo e sulle spalle, insaccate
Portiamo l’incubo. La gola secca di ardore
 
I polmoni non si saziano di aria rarefatta;
Strateghi al primo tentativo falliti, sprovveduti
Non radunando la legione sfasciatta;
Soltanto le valli straseminate con i caduti
 
Salendo in su nel balenar dell’alba stessa
Insieme all’aria rrallenta la flora e la speranza
Diritto alla cima innevata, in attesa dell’Attesa
A compiere la brama dei numi in esuberanza
 
Ora che ci trasciniamo verso i monti innevati
Tra i capelli odora la resina come caglio
Noi soltanto dal tempo mai rinunciati:
Da tempo dietro a noi si è chiuso lo Spazio.
 
Quel che ci aspetta è la storia degli altri
Ma dei calcoli altrui inutile logorarsi
Mentre tutta la sabbia ci macinano davanti
Clessidra del destino – vale solo innalzarsi…
 
 
 
KLEPSIDRA
 
Tash të gjitha rrugët çojnë veç përpjetë
Dhe humbin në njollat e errëta të pyjeve…
Në ka ndonjë dritë a rreze të zbehtë –
Janë zjarret e çobenjve apo drita e yjeve.
 
Pas lamë theqafjet, ujvarrat krifëbardha
Që si kuaj turfullojnë, jeleshpleksur në erë
Tek brofin plogështie me turrin përpara
Kryengulthi të bien përshesh në humnerë.
 
Nuk ka më kthim! Mbyllur gjitha shtigjet!
Ndër gryka e prozhme përvidhen skalione
Mercenarësh, pretorësh që mbushin brigjet,
Teksa majash grihemi me centurione…
 
E tillë shkoi lufta… Fushata afatgjatë
Asnjë front nuk e nxorri dot fitimtar!
Të rralluar çapitemi dhe secili në çantë
Bart ankthin mbi shpinë. Gurmazi i tharë
 
S’i ngop mushkëritë me ajër të rralluar;
Strategët dështuan në mësymjen e parë
S’i mblodhën legjionet e shpartalluar;
Sall lugjet tejmbollën cit me të vrarë…
 
Përpjetën tek ngjisim me zbardhjen e ditës,
Rrallohet me ajrin bimësia dhe shpresa –
Drejt majës me borë, në pritje të Pritës
Ku le të përmbushet e hyjve vullnesa!
 
Tash vetëm zvarritemi drejt majës me borë…
Kundërmon mes flokësh e mpiksur rrëshira.
Ne vetëm nga Koha nuk heqim dot dorë:
Me kohë prapa nesh u mbyll Hapësira.
 
Ajo çfarë na pret është një ngjarje e huaj.
Po llogarish të huaja s’ia vlen të drobitesh –
Gjersa para nesh krejt rërën ta bluajë
Klepsidra e fatit – ia vlen veç të ngjitesh…
 
Traduzione italiana a cura di Lirim Alija

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s