Poezi nga Tefta Sala

Poezi nga Tefta Sala
 
 
***
 
E ashpër nata brenda meje.
Shuplakë që godet hijet që vërtiten
si lënesha pa eksperiencë.
E urrejtja që pak më parë lindi
si foshnje në një bark pengu,..u dëfrye nga
e shkuara,
si tē ishte mbret pa mend.
E butë zemra e heshtjes sime
buzëerrët.
E gjithçka jashtē ,një kompozim
pa ndjenjë.
 
 
 
***
 
Mjafton që endem në duart e tua si të jem Hënë,
e kuptoj që tretem si qumesht bjeshkësh.
Mjafton që gjumin m’a trazon me puthje,
me zapton më pas me buzë e më shpie në rënkime
pa zbehje.
Është pak herët,ose shumë vonë kur ora mundohet të ndalë
akrepat tinzarë.
Ka xhelozi tek na sheh ashtu të zhveshur nën zhurma dashurish,
sikur te kemi shekuj.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s