Poezi nga Nela T. Llupo

Poezi nga Nela T. Llupo

 

Shpirti

Ky shpirti ynë, folezë fjale;
Dimër, verë, pranverë e vjeshtë.
Në djep përkund ninulla nëne;
Mes librash mbledh varg e poetë.

I zjarrtë nga valë e dashurisë;
Rrebesh i ftohtë në natë me re.
Prush i ndezur veç me frymë;
Botë e tërë ngjizur atje.

Univers që s’ka të dytë;
dritë hyjnore ,përjetësi.
Pa ty as toka s’ do kish farë;
s’do isha unë, as ti, as ne.

 

Vjeshtë

Troket pa zë kjo vjeshtë e parë,
Me ca shtëllunga resh në qiell.
Diku në det nis një shtrëngatë,
E muzg i natës herët bie.

E yjt e fundit që u shuan,
Morën pas shumë ëndërrime.
Si fluturim i shtegëtarëve,
Në gjurmë të tyre lanë kujtime.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s