…dhimbje… / Poezi nga Fatbardha Behri Kaçi

Poezi nga Fatbardha Behri Kaçi

 

…dhimbje…

E palëndë, mugëlluese, kjo ëndërr-zhgjëndërr:
Krahë korbi coptojnë fytyrë të Hënës.
Në zjarr të syve të Homerit ,
rënkojnë në përcëllim fjalë-fije bari .
Flokë Meduze kallamishtet këngëtare.
Mbi to pikëlojnë lot argjëndi të zogjve.
Vajtojnë shelgjet, shtangin shtojzavallet.
Pulëbardha shprese ,pikiatë vrastare,
nën vështrim të sfinksit …
Klithin plot tmerr gojëzat e luleve,
se valëz bleroshe në dhëmbë betoni përpëlitet.
Zvarritet në brinjë të liqenit,
gjarpër i frikshëm.
Buna rënkon. Rënkon e gjimon.
Kthetra hekuri në trup të njomë.
Përgjakur ninull nëne e saj.
Pak frymë jete i mbetet, ndaj qan e qan ….

Oh, dhimbja më zgjon.
S’është ëndërr por zhgjëndërr llahtari.
Dhuratë e Krijuesit kjo perlë e Shkodrës,
në nofull kuçedre gri-zi …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s