Poezi nga Bilall M. Maliqi

 
Poezi nga Bilall M. Maliqi
 
 
 
S’KA PËRVETËSIM…
 
Nuk je nisur nga ai cak
I filluar në atë kohë të pakohë
 
Atëherë kur korbi ishte çoroditur
Dhe frika
Ishte mbyllur në kutinë e harrimit
 
Moti kohë ishin nisur nga ai cak
Kur ti ishe jashtë kalasë së kushtrimit
 
Je (veç) vazhdimtar i udhës së trasuar
Nga hullitë e kohëve të nëmura
 
Prandaj , s’ka përvetësim të nisjes
As të mbarimit të pambaruar…
 
 
 
KAÇUBËSI
 
Kaçubësi ka pirë ujë
Rrënjëve të ahut
 
I qëndron vertikal
Stuhive të kohës
 
Saherë del nga kaçuba
Fort godet dhe pret
 
Kaçubësi është rritur
Nëpër breza burrërie
 
S’i frikësohet luftës
N’istikame trimërie.
 
 
 
SHTËPI S’TË LASHË PSE DESHTA
 
Shtëpi nuk të lashë pse deshta
Më përzunë të maskuarat hije
Pse deshta t’i heqi merimangat
 
Nuk të braktisa nga dëshira
(Ata) më përzunë
Pse deshta ta fshijë pluhurin e kohës
 
Asnjëherë s’do të kisha braktisur
Po të më linin
Ta ndërroj të vjetrën me të rejën
 
Shtëpi kurrë s’do ta ktheja shpinën
Sikur mos të më vdisnin shpresat
Dhe fati të mos të më varej në litar.
 
 
 
FRYMËN TËNDE E NGULFATËN
 
Shiritin e lidhjes e shkëputën
Maskatarët e palarë të kohës
 
Frymën (tënde) e ndalën
Të perënduarit e pangopur
 
Në ditë të mira
Asnjëherë s’të përmendën
 
Në ditë të vështira
S’të kursyen për shpëtim
 
Porositë t’i ngulfatën
Me shallin që s’e hoqe kurrë
 
Tani në shumëzoren e fatit
Numrat shprishin veç humbje

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s