Poezi nga Nora Halili

 
Poezi nga Nora Halili
 
 
RRETHIN QITË MA KANË
 
M’ duhen krahë,
me t’ rrokë dashtni.
Me të nze n’ kët dimën t’ acart,
pre mi kanë, se të jam besnike.
 
Nuk mundesh me ndie nenin n’fyt,
as thiken n’ palcë, jo e jo.
Dhimtat mbledh ti kam,
n’ zemër teme…
 
M’ kanë shteru forcat,
shpirti m’ asht ligë.
Rrethin qitë ma kanë,
shumkush qi asht askush…
 
M’duhen krahë,
me t’ rrokë dashtni.
qafën n’ krahnorin tand me shtrë,
sakrifica jote Unë!
 
 
 
KUR KËRKON DEKIKUN ” ORMADH “
 
Nuk di ku Zotit i hyna n’ hak,
që n’ ket ” ferr “, shpirtin t’ sprovoj.
As gjallë, as dekë s’ paskam vend,
ku rrajtë kam, ku jetoj…
 
Nuk di sa frymë m’ ka met,
cili asht dekiku ” ormadh”
Veç po shkoj n’ tjetrën jetë,
me zemer t’ plasun, me shpirt gand…
 
Kur kurrgja s’ po don me m’ lanë.
me gur n’ krah benë jau baj…
Cep em cep ka i thonë ” Ballkan “,
me gjak shqipesh asht i lamë…
 
Kur emni i t’ parve të përmëndet,
marren toka mos t’ mund ta majnë.
Ka me u shëm nan kamt tuja,
Zot as dreq s’ka me ju kajtë…
 
 
 
BOTA S’ BZAN
 
Zani ulëret n’fellsi t’ shpirtit,
nofullat nder veti shtërngohen
Bota indiferente s’ bzan.
 
Zani ulëret, derisa n’ agoni shkimet…..
për tu çue në një revulicion
të dytë, të tretë…..
 
Zani ulëret, Bota s’ bzan.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s