Poezi nga Arqile Vasil Gjata

 
Poezi nga Arqile Vasil Gjata
 
 
SYTË E DASHURISË
 
Tani,
në stinën e jetës time
po dëgjoj fëshfërimën e erërave
të viteve…
Mendja më shkonë
tek sytë e dashurisë së parë,
kur dikur
një luleshqerkë më dërgonte puthje
t’më jepte vite lumturije…
Në këtë Vit të Ri
me guxim, jetën do e shkruaj me tinguj
e ajo eremira dashuri,
veshur me puthje do tingëllojë si një polkë muzikore!
 
 
 
GJATË KËTIJ VITI…
 
Thuhet, në këtë vit të ri
do jetojmë enigmën mes trupave gjeometrik
me shpresë,
të gjejmë kohën e ëndërruar.
Mendueshëm do vështrojmë enigmën e trupave qiellor…
mes përfytyrimesh
do mbledhim fytyrat e miqve të gjallë
dhe të vdekur.
Zemrat njerëzore, si një pupël
do flladiten mbrëmjeve,
në të gëdhir, nga djepi i saj
do na dhuroj një grusht diell…!
 
 
 
KOHA ECËN…
 
Dhe pse ishte thënë,
“Bota do shuhet”,
ajo përseri ecën…
ia njohim hapin, ajo ecën bashkë me ne!
Bota,
tashme është një relike,
askush nuk e thotë me zë
vetem tik-taku i orës se shpikur!
Ejani…
t’ ia ndërtojmë muzeun,
aty do gjejmë madhështin e saja
pa zemër e gjak.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s