Poezi nga Miltiadh Davidhi

 

Miltiadh davidhi

Poezi nga Miltiadh Davidhi

 

 

PUSI I MALLIT

 

I mbetur në vendlindjen time,
Atje,në Krutje,
Ende shuan etjen time e të rrezes së diellit
Të sapo ardhur nga udhëtimi i gjatë,
Dhe përkund e ruan një copëz qielli
Plot me kujtime në thellësi
Të shpirtit të tij ujor,
Si gjënë më të shtrenjtë
Nga hapësira e pafund e universit.


Aty, yjet flenë e zgjohen
Si zogj të verdhë,
E largohen me krahët e bukura të dritës
Për t’u kthyer sërish kur të bjerë nata.
Ende ruhen në këtë sy të bukur
Ëndrrat e tij dhe të fëmijërisë sime,
Zëri i tim eti tretur mjegullës së vdekur,
Mbuluar nga qepallat
E natës pafundësisë së heshtjes,
Duke luftuar me mos heshtjen.


Eh,ç’ma shuan etjen e zhuritur
Pikat e ujit të rëna nga tejmbushja
Prej kovës së gëzimeve e dhimbjeve,
E si dikur fytyra ime u pasqyrua
Nëpër sipërfaqe të dridhshme
E të thërmueshme si qelqi,
Në thellësinë e pusit të lënë në vetmi
Nga hija ime e duart e saj,
Por, jo nga kujtesa ime.

Ende mbi grykën prej çimentoje
Qëndron i ulur malli i thinjur, i një fëmije
Të sapo ardhur nga shkolla,
E përtyp kokrra rrushi e drite
Larë e freskuar në kovën e dashurisë
Në këtë pus të pafund thellèsie,
Diku,mes baçes me lule shpirtrash,
Pranë shtëpisë së kthyer
Në çerdhe të braktisur zogjsh.

 

 

 

THIKA

 

Thika i ngjan njè rreze pabesie
Herè e ngrohtè e herè e akullt
Kur e prek me dorèn e sinqeritetit.

Drita èshtè syri i prerè
Né tehun e saj.

Parapèlqen mè shumè natèn
Tè fshihet né kèllèfin e errèsirès
E tè shtiret e padèmshme.

Atèherè dhe hèna e yjet janè
Mè tè pèrgjumura e mè tè shkujdesura.

Nata èshtè trupi i pèrgjakur prej saj
Flakur pa mèshirè né guva resh.

Dhe kurrè s’ke pèr ta besuar
Se ajo godet me dorèn e njè miku!

 

 

 

SHI XHELOZIE

 

Dashuria ime
Sot po djeg kaq shumè
Mbi valèzat e njè
Deti ndjenjash,
Né kètè ditè tè bukur pranvere,
Sa njè re erdh e u nxi
E u bè hije,
Dhe nisi tè rigoj nga qielli
I mendimeve,
Shi xhelozie.

 

 

 

MERAKU IM

 

…Fle mè vonè se tè tjerèt,
Dhe pse kokèn e vendos
Si tè gjithè njerèzit,
Né jastèk tè thjeshtè nate.


Nuk e di se sa shokè
Tè tillè mund tè ketè
Né kètè botè,
Por unè tè falem ty,njeri.


Ndaj meraku im
Bèhet heshtje e si ajèr
Futet zemèr mè zemèr,
E shtèpi mè shtèpi.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s