Poezi nga Skënder Berisha
DRITAT
Dritat kreshpërohen e përdridhen
në ujin e lazdruar ere
nuk e di pse m’u zverdhe
unë të pres edhe kësaj vere
secila ma thot nga një fragment të vetin
dhe unë pastaj shkruaj librin të tretin
ka kohë a s’ka nuk më dhemb fort
dita e dritat sjellin edhe mort
dritat ma marrin ngapak dritë
prej syve ma marrin e më vënë pritë
nëpër natë nuk jam i shkathtë
mos m’u tund në të djathtë e të majtë
një zë së paku ta ndiej
këtë helm me gjë s’mund ta përziej
të vish para dritave e t’më shikosh në sy
ti që më je vetëm si ti.
A E MBAN NË MEND
Do ta kujtosh pa dyshim
do ta kujtosh atë mbrëmje Sarande
drita dhe yje plotë
do ta kujtosh do ta kujtosh
nata si natë ndryshe shenjonte
shenjonte në mua dhe në ty
ne ishim bërë njësh
ne moj ne të dy
rendtte nata peshkatarët në vend
nata natë Sarande
një frymë erë Sarande
një natë erëlimonë
nuk llogarisnim kush kë e sfidon
erë Sarande erë limonë…
NATA JONË DITA JONË
Lumi im po flet po flet
valëzisht po flet
më tund më lëviz
si një puhizë puhizë
sa afër meje flet
sa rrëmbyer më nget
deri në det ore në det
pastaj kthem vet tepërpjetë
kam kohë a s’kam
këtu ore me ty jam
deri sonte deri mbrëmë
me gjithë këtë flamë
nata jonë dita jonë
ti rrjedh unë valë mbledh
kur shfryn mllefin tënd
e më pëshpërit me mend
nesër kemi prap kuvend…
MAKTHE
Përgjegjen e bërë mend prej kohësh
ma kthe ma kthe pa rrënkim
nuk dua rrënim
për asnjë përvëlim
deri në atë takim
më prek diell i lirisë
ngroh eshtrat plotë therrje
veç mos m’u gjegj me prerje
lulet po më shikojnë
jargavani i kaltërremë nuk rren
nuk e dia a vjen a s’vjen
veç teje nuk më mungon asnjë send
më thuaj ç’deshe prej kohësh
dhe eja t’më shohësh
në këtë zemër të ngrohesh
të afrohesh të afrohesh




























Leave a Reply