PËRJETËSIA E LIBRIT -refleksion- / Nga Eliverta Kanina

PËRJETËSIA E LIBRIT

-refleksion-

 

 

1.-Eli-Kanina

Nga Eliverta Kanina

 

Dikush më tha se kjo do të jetë dita ime e fundit në jetë.Dita ime e fundit ? Unë çdo ditë e kam jetuar si të fundit . Ç’lajm !

Oh ,faleminderit Zot që më ke dhënë mundësinë të përgatitem për të shkuar drejt vdekjes ! Sa të tjerë nuk kanë mundur të drejtojnë as trupin ,nuk e kanë ditur as se ku po shkojnë.Ndjehem njeri me fat për këtë !
Nuk nxitoj të takoj askënd ,ti lëndoj apo të lëndohem para kohe .Nuk di as nga t’ia nis sepse nuk e di radhën e veprimeve që bëra kur erdha në këtë botë. Jam e ngopur me jetë ,ndaj s’dua ti kthehem të shkuarës .
Si kureshtare mendoj të nesërmen që më pret. Askush nuk është kthyer për të rrëfyer si është pasvdekja .E bukur mendoj ! Eh,më duhet ta fantazoj të tillë ,ndryshe si mund ti qasem.
Jam në kërthizë të moshës ,ndaj kam njerëz që do të duhet ti lë ,ashtu siç kam të ikurit e mi që më presin nesër në mbretërinë e pasvdekjes. Filloj të mendoj të shtrenjtët e mi ,që do të më mbartin në ADN por edhe në kujtime :fëmijët e mi ! Do tu mungoj,se janë ende tê vegjël ! Por do të ma falin ikjen dhe do të bëjnë edhe pa mua ,se i kam mësuar mirë të më ngjajnë…
Mendoj tim shoq ,dashurinë dhe sherret me të më rritën por nuk më mërzitën .E keqardhur që s’munda ta bëj mik ,i uroj në heshtje ,të përfitojë nga ikja ime ,për ti marrë jetës atë që nuk i dhashë dot unë…
Edhe prindërit i sjell ndërmend, krenarë për mua çdo herë ,edhe pse i kam lodhur me ndjeshmëritë e mija të tepruara.Edhe motrat ,edhe vëllaçkoja ,më kanë dashur pa hile gjiithë kohën,me mënyrën e tyre, më janë gjendur,por s’do ta ndaja fundin tim me ta ,kurrsesi . S’do të lejoja të lëndoheshin nga mua, për mua …Edhe miqtë e mi, koleget, shoqet e mia, nuk do ti zgjidhja për fundin tim ,edhe pse çdo herë i kam në krah. Nuk e meritojnë lëndimin ,do tua kursej dhimbjen e ndarjes ,le të më kujtojnë më pas me shkrimet e mia.
Le të vazhdojnë pa mua të jetojnë të gjithë ,rriskun e vet ,ditët e veta . Nuk më trishton ndarja prej tyre .Jam e kuriozuar për nesër : kush do të më presë ? Mami ,më la të vogël ,ndoshta s’më njeh …Gjyshja ,ajo ndoshta më di e më pret se më rriti. Edhe tezja më ka dashur,gjyshi…Ndoshta kurshërirat e mia! Sa gjëra kam për tu thënë ,sa lajme kam për tu çuar … Eh sa të shumtë janë njerëzit që kam njohur kësaj jete ,që më presin atje .Do të çmallem me ta më në fund…
Sa mirë që edhe poetët e shkrimtarët vdesin ! Shpresoj të kem pranë ndonjë, që të vazhdoj të bisedoj për letërsinë , librat ,poezinë. Kujtohem për librin tim . Më vjen mirë që gjithkujt ia kam dhënë dhe lënë mundësinë e leximit të shpirtit tim , si alternativë në mungesën time. Duhet të marr edhe disa libra me vete edhe në mbretërinë e pasvdekjes. Le të më njohin nëpërmjet librit së pari. Që ti kem me vete,të kujtohem, po i vë nënkresë ku të mbështes kokën . Meqë në këtë botë erdha në pozicion fetal ,po tendosem në trup ,që të iki tashmë e drejtuar,si vetë udha e jetës time,si pikçuditëse e vendosur në ditfundin e saj…
Me kokë mbi libër ,me shpirt të përlotur për ata që lashë por edhe për ata që do më presin,por me mendje të mbledhur se gjithçka që vjen ,edhe e keqe të jetë,vjen për mirë ,i thërras vdekjes të afrohet….
Përpiqem të kujtoj sa herë në jetë kam thënë JO. Është çasti të falem për këtë ,pavarsisht shkakut. Ndërmend edhe të magjishmen PO, kujt ia kam thënë ,përse ,ku,si etj .Ndoshta erdhi momenti të pohoj PO-në e fundit, sepse vdekja po më pret si taksi nuseje që kurrë si hipa…
Ah edhe dëshira e fundit .Dua që hiri i trupit ,mbetur në Tokë prej meje ,të mbijë pemë ,frutat e së cilës të jenë libra . Dhe shpirti im që po niset drejt qiellit, të flatrojë si ëngjëll ditën ,dhe të ndriçojë me yjet natën !
Tashmë ndihem gati, edhe pse nuk e di ç’më pret në mbretërinë e pasvdekjes. Kjo i shton adrenalinën çastit ,rrahjet zemrës shpeshtohen dhe enët e gjakut shpërthejnë në tru ….kështu vdekja e ka më të lehtë të më gjejë .Përqafohemi dhe flatrojmë njëherazi drejt dritës së fortë deri në verbim. Duke u shkëputur nga toka ,për tu lehtësuar në fluturim,lëshoj edhe grahmën e fundit :
Falmëni o njerëz !
Faleminderit Zot!
Lamtumirë jetë !

ELIVERTA

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s