Poezi nga autorë të njohur grekë / Shqipëroi: Vasil Çuklla

Poezi nga autorë të njohur grekë

 

 

14051632_1304440579573580_4881085264852062517_n

Niqiforos Vretakos (1912 – 1991)

 

 

Gjëja më e pastër e Krijimit

 

Nuk e di, por nuk mbeti kurfarë terr.
Dilli u derdh brenda meje, mes mijërave plagë.
Dhe këtë kaltërsi, që unë të pështjell
nuk do t’a gjesh as në Alpe, sepse kjo erë,
buhit deri aty lart dhe dëbora irnoset.
Një ide pluhuri gjen dhe tek trëndafilat e bardhë.

Mrekullinë e mrekullive do ta gjesh përthell njeriut:
zgjatimeve të bardha që rrezatojnë vërtet
gjithësisë dhe tejkumbojnë.

Gjëja më e pastër e Krijimit
nuk është dritëmugu, as vetë qielli
që pasqyrohet mes lumenjsh
as mbi lulemollët rënur dielli.
Eshtë Dashuria.

 

 

 

14068058_1303516912999280_3760053045636630895_n

Poezi nga Silia Hadhuli

 

***

 

Lojë e stërlashtë duarsh Fati, të pamëshirshëm
Mjegull, e paeksploruar, mbulon pamjen e sajë
Rreh venave, një dashuri e plaguar
End pikëzash trëndafili, rjedhur emoragueses plagë
penjtë praruar që trupin e tijë lidhin.
Të lagështat fjalë, shtrihen lëkurës në nuanca mungese
Memorja flakërrin
Kur loti gëlon dhe mbi buzë ringjallet
Qiejt, grimojnë Dashurinë.

 

 

 

14068054_1303575986326706_1050970214826439795_n (1)

Tasos Livadhitis

 

***

 

Kur s’do t’a mësosh, se çfarë ke qënë për mua
Dhe le të ishe diell rrugës sime
Mund të kesh qënë më e bukura gjë, nga ç’ka kam dashuruar
por fjalët do t’i le mbas buzëzësh, jetime
dhe s’ke për t’a mësuar…
Dhe nëse fjalët, padashur, rrëshqasin
do t’i pëshpëris kaq lehtë, që
të mos i dëgjosh. Do të dish se për mua ke qënë, thjesht
njohje, le tëkesh qënë jetë e jetës sime.
Dikur, do të desha të flas për këtë hije, që
na ndjek përmes mjegullës, por më është
e ndaluar të them, fundin e një historie
që nuk nisi kurrë…

 

 

 

14141709_1303548206329484_4377989575754307945_n

Dhimitris Dhimitriadhis

 

***

 

nuk ndih më, as poezia
nuk varroset, nuk spastrohet.

nuk jeton dhe as nuk vdes
përgjaket
dhe nuk hepohet.

nuk ndih më, as poezia
veç dy gisht, nuk harxhohet.

o zot, i kopshnajave rrjepur
lulesh, që vetëm trishtohen

nuk ndih më as poezia
nuk bashkohet, s’recitohet…

nuk përballet, s’masakrohet.

 

 

Vasil cuklla

Shqipëroi: Vasil Çuklla

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s