PIKASO / Poezi nga Diamanta Zalta

Poezi nga Diamanta Zalta

 

PIKASO

Pikaso,
mbi portrete grash,
fjongëzonte dritëshpirtin në Art.

Femra trupmbushura ,
lekurëbardha, të hijshme ,
ndjenjë e ngjyrosur në buzëqeshje.

Flokët korb të zeza ishin pikëllimi,
dhe një kapele e bardhë mbi to,
delikatesa, adhurimi …

Trëndafilët shpërndarë shkujdesur
me petalet e shkulur përreth,
ishin pathosi që dhemb …

Në çdo vizë e njollë,
firmoste vehten,
endrrën e penelit mbi prekjen …

Bota e mekur,
kish kohë që e përgjonte atë bir.
Ai ndizte rruginave të Artit,
Thëngjij …

Nudon e Evës së jetës,
Akoma e firmos një Princ!

… Pikaso, kurrë nuk vdiq!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s