Poezi nga Irma Kurti

Poezi nga Irma Kurti

 

Erërat e së kaluarës

Erëra të së kaluarës, merrmëni ju
e porsi një gjethe më hidhni larg,
më bëni që të fluturoj në kaltërsi,
më përplasni në Tokën mëmë pastaj.

Rrëzomëni në ballkonin e shtëpisë,
më lini ashtu, të dergjem në tokë,
dua të ndjej tingujt edhe zhurmat,
aromat, nëpër vite kam humbur plot.

Të jetoj prapë ato ditë të largëta,
dashurinë e pastër si uji në burime,
të shoh prindërit, dhurata më e bukur
që kam marrë deri sot në jetën time.

Tek e fundit, çomëni ku të doni ju,
si gjethe vjeshte do rri e bindur,
mbi sipërfaqen e një deti a liqeni,
në Atdhe do të jem gjithnjë e sigurt.

Erëra të së kaluarës, merrmëni ju
e porsi një gjethe më hidhni larg…

 

Ma lini mua ketë perëndim dielli

Ma lini mua këtë perëndim dielli,
retë e skuqura si të zëna në faj.
Besomëni, as peneli i një piktori
s’do të arrijë kurrë që të derdhë
në telajo bukurinë e tij të rrallë.

Këtë herë s’do e krahasoj diellin
me një top të madh dhe të zjarrtë,
por me syrin që ndrit i dashuruar…
brenda qepallave të mbyllura, ai
po përpiqet të hyjë dalëngadalë.

Do t’i mbetem besnike asaj magjie,
ngjyrave të përziera të ylberit,
drithërimave që më përshkojnë sot
trup dhe shpirt, ashtu si gishtat
udhëtojnë mbi tastierën e pianos.

Ma lini mua këtë perëndim dielli.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s