Achille Chavée

Achille Chavée
 
Achille Chavée, lindur në Charleroi (Belgjikë) më 6 qershor 1906 dhe vdiq në La Hestre më 4 dhjetor 1969, ishte një poet belg. Ai ishte një figurë e surrealizmit dhe themelues i Hainaut. Artist I pamjes së pazakontë, krijueses së universit ku poemat e tij të artikuluara logjikisht,nxjerrin në pah paradoksalisht logjikën e të gjitha ditëve.
 
Vepra të botuara:
 
Zemra e madhe
Rigjallërime
Me bri dhe britmë
Elefanti I bardhë
Katrena për Helenën
Zierje
Prej borës së kuqe
Prej hijes dhe prej gjakut , etj.
 
 
Thënie të bukura prej Achille Chavée:
 
Il ne fat pas toujours tourner la page,il faut parfois la déchirer.
“Nuk duhet kthyer gjithmonë fleta, por ndonjëherë duhet grisur.”
 
L’exode c’est sortir du ventre de sa mère.
“Eksodi është dalja nga barku i nënës.”
 
Chaque fous que je traverse un mur je me fais mal aux ailes.
“Çdo herë që kaloj një mur më dhembin krahët.”
 
 
***
 
À la limite de l’amour
À la limite de moi-même
de l’idéale vie que je n’ai pas vécue
je suis présent pour Toi
dans ces statues vives de feuilles et de nids
saluant chacune des aurores
de leurs épées d’émeraude
de leurs bannières d’oiseaux fous.
 
 
 
***
 
At love’s limit
At my own limit
of the ideal life that I haven’t experienced
i am present for You
in these bright statues of leaves and nests
greeting each of the dawns
of their emerald swords
of their banners of crazy birds
From Achille Chavée Belgique
 
 
Në kufirin e dashurisë
 
Në kufirin e vetes
e idealit të jetës që nuk kam jetuar
Unë jam i pranishëm për ty
në këto statuja të gjalla gjethesh dhe folesh
duke përshëndetur secilin prej agimeve
e shpatave të tyre prej smeraldi
e flamujve të tyre të zogjve të çmendur .
 
 
 
La vie
 
La vie parfois
comme une affiche lacérée
sur la palissade d’un terrain vague
la vie parfois
comme un journal enflammé
dans la stratégie des ombres
 
la vie qui a une raison d’être
deux raisons de connaître
trois raisons de ne pas croire en dieu
 
la vie comme un grand palais de pain
sous la coupole du silence
 
la vie qui ne change pas son fusil d’épaule
son fusil de cristal
qui ne change pas d’épaule
son épaule de lait caillé
qui ne change pas qui continue
 
la vie comme un oiseau dans un jardin
comme un jardin dans la mémoire
comme la mémoire dans un sein
 
la vie comme la vie
je vous salue Madame la Vie
Madame notre Mère
sur la terre et dans l’air et dans les eaux du rêve
 
 
 
Jeta
 
Jeta nganjëherë,
si një poster i grisur
në gardhin e një boshllëku të lirë
 
ndonjëherë,
si një gazetë e zjarrtë
në strategjinë e hijeve
 
jeta që ka një arsye për të qenë
dy arsye për të ditur
tre arsye për të mos besuar në Zot
 
jeta si pallat i madh i bukës
nën kupolën e heshtjes
 
jeta që nuk ndryshon mendjen e saj
pushkën e saj kristale
e cila nuk e ndryshon supin e saj
supin e saj të qumështit të prerë
e cila nuk ndryshon , por që vazhdon
 
jeta si një zog në një kopsht,
si një kopsht në kujtesë,
si kujtesa në një gji
 
 
jeta si jeta
Ju përshëndes, Zonja Jetë
Zonja nëna jonë
në tokë dhe në ajër dhe në ujërat e ëndrrave.
 
 
 
Përktheu në shqip Marjeta Shatro Rrapaj
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s