I mblodha yjet / Poezi nga Irina Lucia Mihalca ( Rumani)

Poezi nga Irina Lucia Mihalca
 
 
I mblodha yjet
 
Ai më ngre në qiell,
Deri tek yjet,
Unë e vogël, ai i madh…
Shikoj botën nga lart,
Unë e vogël, ai i madh…
Errësira është më larg.
Bota, pemët dhe hëna
kërcejnë
në çdo hap.
 
Ai më ngre në qiell,
deri tek yjet,
Unë ende mendoj se si,
lehtë
të shkëput disa yje,
Ata ndriçojnë si fenerë
hapat tanë,
gjurmët e këmbës së majtë
gjurmwt e kapërcimit tonë…
 
Dhe tani ai më ngre më lart,
si në një fluturim, në qiell,
midis yjeve.
Ai buzëqesh
në ëndrrat e mia,
duke parë dritën time,
edhe pse;
Unë jam këtu,
Ai është atje,
diku
në tjetër qiell,
mes yjeve,
si një ikonë, një qiri i ndritshëm
Ai, përjetësisht,
përgjithmonë,
DARJA IM!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s