Poezi nga Anila Kruti

Poezi nga Anila Kruti

 

***

Dy
sytha
Lëkunden
ëmbël.
Pika
Vese
Bulëzojnë
Mbi
kraharorin
tënd.
Marrin
tej
poshtë.
Në luginën
e diellit
I pres unë
mes çeljes
së luleve.
Derdhet vesa
Trëndafil
Ne gojë…

 

Mos ,më bëj për të qarë!

Është ftohtë.
Hëna e plagosur
dergjet gjithë dhimbje. 
Verdhon, midis brinjëve të malit.
O zot, mbuloje me duart e bardha.
Mos ,më bëj për të qarë!

 

Stina ime

Lashë fijen e mendimit nëpër mjegull tjerrur hollë mbi mollët e fjetura .
Mjegull u bëra në ikjen time.
Një dimër i tërë më ra në krahë.
Zhveshi lëkurën time të vjetër.
Një hënë vjeshte vdiq në pyllin e drerëve .
Vajtuan zogjtë e mi të ikur.
Këngët e ujshme të shiut
zgjuan pyllin.
Ja ,kështu e vetme u zgjova edhe Unë një ditë dimri.
Unë që gjithnjë kam dimëruar me zogjtë
këtë herë zgjodha të eci vetëm në pyllin e drerëve.
Kundrova fushat e bardha me pisha të heshtura.
Ujërat që ngrohnin gojën e dheut.
Zbathur,
mbërrita në pragun e dimrit.
Aty ,midis ullinjve rashë në krahët e tu .
Tani, hënë e gjallë
dimëroj
Aty…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s