Kalendari poetik: Pier Paolo Pasolini / Përgatiti materialin Juljana Mehmeti

Pier Paolo Pasolini

“… Dhe unë i vonuari i vdekjes, shumë përpara jetës së vërtetë, pi makthin e dritës si një verë marramëndëse.”

Pier Paolo Pasolini, Bologna, Itali (5 Mars 1922 – Romë -2 nëntor 1975 ) ishte poet, shkrimtar, regjisor, skenarist, dramaturg dhe gazetar italian, i konsideruar një nga artistët dhe intelektualët më të mëdhenj të shekullit XX.

Kulturisht i gjithanshëm, ku u dallua në fusha të shumta, duke lënë kontribute, si: piktor, novelist, gjuhëtar, përkthyes dhe eseist, jo vetëm në italisht, por edhe në dialektin Friulian.

Një vëzhgues i kujdesëshëm i ndryshimeve në shoqërinë italiane nga periudha e dytë e pas luftës deri në mesin e viteve shtatëdhjetë ku herë pas here shfaqej kontravers. Ai shpesh shkaktoi polemika të forta dhe debate të nxehta për natyrën radikale të gjykimeve të tij, të cilat ishin shumë kritike ndaj zakoneve mondane, shoqërisë se re të konsumimit, si dhe ndaj periudhës së viteve ’68 e protagonistëve të saj. Marrëdhënia me seksualitetin e tij, ishte në qëndër të personalitetit të tij publik.


Pa ty kthehesha

Pa ty kthehesha, si i dehur,
jo më i aftë, të jem vetëm në mbrëmje,
kur retë e lodhura veniten
në errësirën e paqartë.
Mijra herë kam qenë kaq vetëm
qëkur jam gjallë dhe mijëra mbrëmje të njëjta
më kanë errësuar syve barin, malet, fushat, retë.
I vetëm gjatë ditës e pastaj i zhytur në heshtjen
e mbrëmjes fatale. Dhe tani, i dehur
kthehem pa ty, dhe në krah
qëndron veç hija.
Dhe do të jesh larg njëmijë herë,
dhe pastaj përgjithmonë. Nuk mund ta ndal
këtë ankth që rritet brënda gjirit;
të jesh vetëm.

Pier Paolo Pasolini

“…E io ritardatario sulla morte, in anticipo sulla vita vera, bevo l’incubo della luce come un vino smagliante.”

Pier Paolo Pasolini (Bologna, 5 marzo 1922 – Roma, 2 novembre 1975) è stato un poeta, scrittore, regista, sceneggiatore, drammaturgo e giornalista italiano, considerato tra i maggiori artisti e intellettuali del XX secolo.
Culturalmente versatile, si distinse in numerosi campi, lasciando contributi anche come pittore, romanziere, linguista, traduttore e saggista, non solo in lingua italiana, ma anche friulana.
Attento osservatore dei cambiamenti della società italiana dal secondo dopoguerra sino alla metà degli anni settanta nonché figura a tratti controversa, suscitò spesso forti polemiche e accesi dibattiti per la radicalità dei suoi giudizi, assai critici nei riguardi delle abitudini borghesi e della nascente società dei consumi, come anche nei confronti del Sessantotto e dei suoi protagonisti. Il suo rapporto con la propria sessualità fu al centro del suo personaggio pubblico.

Senza di te tornavo

Senza di te tornavo, come ebbro,
non più capace d’esser solo, a sera
quando le stanche nuvole dileguano
nel buio incerto.
Mille volte son stato così solo
dacché son vivo, e mille uguali sere
m’hanno oscurato agli occhi l’erba, i monti
le campagne, le nuvole.
Solo nel giorno, e poi dentro il silenzio
della fatale sera. Ed ora, ebbro,
torno senza di te, e al mio fianco
c’è solo l’ombra.
E mi sarai lontano mille volte,
e poi, per sempre. Io non so frenare
quest’angoscia che monta dentro al seno;
essere solo.

Solli në shqip Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s