Poezi nga Safet Hyseni

Poezi nga Safet Hyseni

 

MË MERR

Hapi krahët
Më dehë me aromë i imi mëngjes
Jam dëshirë e paluar thellë
Ëndërr e shpaluar aq cekët

Më shtërngo
Etje kam dhe malli më përbinë
Është koha më bëj një vend
Aty ku pulsi të rrah në gji

Më puthë
Ta ndjejë shijen më shihë në sy
Në shpirtë më le një shenjë
Që të jem çdo herë me ty

Më merr
Udhës së dritës eca kah ti
Më mbështjellë me tënden freski
Ngjyrat që i mblodha t’i ruaj vetëm ty.

 

VRAMË ME PUTHJE

Kur ti çelë buzët e nxjerrë një fjalë
Nga shkëlqimi i syve trupi më merr zjarrë
Sa ma kthen shpinën ndjej shumë mallë
Kur më ik nga sytë bëhem si i marrë

Pyes vetën, në ç’kohë linde vallë
Ç’tu deshta unë që më fute n’hall
Mos je gjarpër, ndërsa dukesh ngjalë
Më vrit me puthje mos më vrit me fjalë

Ata sy të qeshur dy liqej kaltërsishë
Flokët tua derdhur më bëjnë freski
Buzët ngjyrë shege derdhin ëmbëlsi
Nuk është mëkat t’të vdesë në gji

Nga qielli zbrite hijeshi e rrallë
Ma zure rrugën si me të bë ballë
Unë jam poeti, mos më sill vërdallë
Më mirë vramë me puthje mos më vrit me fjalë!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s