TWO GIANTS ON TRAVEL (TWEE REUZEN OP REIS) / Poem by Hannie Rouweler

Poem by Hannie Rouweler
 
 
TWO GIANTS ON TRAVEL
 
Nowhere greater differences in outfits
than of travelers,
sometimes you suspect a background, nationality because of
clothing and language. But two giants on the road,
nothing is more inconceivable and unthinkable.
 
Maybe on that island they visited Knossos just like me,
an exciting day and special historical site
you just have to go there. You feel the antiquity under your feet
passing at every step, mythology, fantasy runs wild;
 
whether those two giants on their honeymoon, I believe,
have been there too, I doubt it.
In the hotel I didn’t dare to meet the friendly receptionist, hotel owner,
asking how they were housed. In the dining room
this couple always sat in the back and everyone tried their best not to look.
On the third day I got up from the table and walked to the buffet
where they selected food and put it on their plates. I did the same
and gave them a friendly smile looking up and got it back.
 
My head was well below his shoulders. I tried to understand the language
and it seemed something between Czech and Icelandic.
Not to be understood at all. They must have been at least 2.40 m,
people trees. Earlier I saw a man sitting on an airplane who took three
seats next to each other in a Jumbo. For giants this transport
is not feasible, maybe a container ship, a truck with
spacious cargo boxes like you see them especially in the United States.
 
When in Fall I notice in a lightweight tree across the street
illuminated at night by a lamppost with yellow fog lights
a dangerous waving to and fro, with a full rounded crown,
branches arms and legs, I think of these two unforgettable people.
 
 
 
TWEE REUZEN OP REIS
 
Nergens grotere verschillen in outfits
dan van reizigers,
soms vermoed je een achtergrond, nationaliteit vanwege
kleding en taal. Maar twee reuzen op reis,
niets is meer ondenkbaarder en niet te geloven.
 
Misschien hebben ze op dat eiland net als ik Knossos bezocht,
een boeiende dag en bijzondere historische plek,
je moet er gewoon naartoe. Je voelt de oudheid onder je voeten
voorbij gaan bij elke stap, mythologie, fantasie slaat op hol;
 
of die twee reuzen, die volgens mij op huwelijksreis waren,
dit ook hebben gezien, ik betwijfel het.
In het hotel durfde ik niet aan de vriendelijke receptionist, hoteleigenaar,
te vragen hoe ze ondergebracht waren. In de eetzaal
zat dit stel altijd achterin en iedereen deed zijn best om niet te kijken.
Op de derde dag stond ik op van tafel en liep naar het buffet
waar zij eten selecteerden en op hun borden deden. Ik deed hetzelfde,
wierp een vriendelijke glimlach omhoog naar beiden, kreeg die ook terug.
 
Mijn hoofd kwam ver onder zijn schouders. Ik probeerde de taal
te verstaan en het leek me iets tussen Tsjechisch en IJslands. Gewoon
niet te verstaan. Ze moeten zeker 2.40 m zijn geweest, deze bomen
van mensen. Eerder zag ik in een vliegtuig een man die drie plaatsen
naast elkaar in beslag nam in een Jumbo. Voor reuzen is dit transport
niet haalbaar, misschien een containerschip, een vrachtwagen met
ruime laadbakken zoals je die vooral in de Verenigde Staten ziet.
 
Als ik in de herfst een lichtgewicht boom aan de overkant van de straat
’s nachts verlicht door een lantaarnpaal met gele mistlampen
vervaarlijk heen en weer zie zwiepen, met een ronde kruin, en takken
als armen en benen, denk ik aan deze twee onvergetelijke mensen.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s