Poezi nga Lumo Kolleshi

lumo

Poezi nga Lumo Kolleshi

 

 

FATI IM

 

Tek merrja fatin tim për dore,dimër ishte.
Që kishte ngrirë,s’më tha askush.
Tërë jetën ia lexoj romanin “Akull, rrezik rrëshqitje”
E fatit mendjen dot nuk po ia mbush.

 

 

Patriotët

 

U gjetën,u gjetën armiqtë
Pas luftës së nxehtë e të ftohtë.
Nuk dinë ku të futen të zinjtë,
Ky vend ka goxha patriotë.

Dhe u tretën të shkretët,u tretën,
U bënë kockë e lëkurë.
Nuk pyetën një herë për kuletën,
Qejfin e vunë ndër dy gurë.

As gjumin s’e qasën në shtrat…
Ç’po flas?Ata shtrat s’patën kurrë.
Atdheun e hodhën mbi krahë,
E hodhën,po mjerë ku e shpunë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s