Poezi nga Zamira Agalliu

zamira Agalliu - 1

Poezi nga Zamira Agalliu

 

 

Të fshehtat e fatit

 

M’i shtoi pasqyra thinjat,më iku orë e çmuar
Sa rrudha iu shtuan mendimit të pjekurisë
S’u kënaq kurrë njeriu duke mësuar
Të fshehtat e fatit dhe të perëndisë.

I kyça ditët e mia akoma pa ikur
Edhe të pathënat në vendin më të fshehtë
Iu kërkova hyjëve ende të pa fikur
Atje t’i gjejë prapë dora ime vetë.

 

 

Lot me rim’ !

 

Mijëra varka me vargje
U nisën nga shpirti im
I mblodha në strofa
Lot me rim’……

I nisa larg nga vetja
Në detin me dallgë të mëdha
Me shkumë u tretën si vdekja
Konkurrim nuk ka….

I mblodha varkat e mia
Të gjitha në timin liman
Dhe dallgët mbi to u ngritën
Dhe dallgët mbi to ran’…..

Fjalët përgjatë bregut shtrirë
Përqafuan guackat pa u ndjerë
Vallezojnë nëpër errësirë
Ç’ humnerë…. !!

 

 

Pinguinat

 

Zëra zogjsh këndojnë në shesh
Kërkojnë gjelbërim e degë
Të mbledhin mollë …

Vetëm Ujë- ajër – dritë
Nga të gjitha qeveritë
Filizat – sythat tanë …

Kërkojnë fëmijërinë
”Pinguinat” e vegjel
dolën në breg…

Bregu ishte ndotur sa keq
Qanë me dënesë
Sot në 1 Qershor …

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s