Poezi nga Sinan Vaka

Poezi nga Sinan Vaka
 
 
Se…
 
Do ta gjeje një qoshk dielli në brinjë
edhe mes borës e ngricës farmak,
T’i çlodh kockat e pleqërisë,
s’ e njeh dorëzimin kau plak.
 
 
 
FLAMUJTË
 
Nën një koreografi të thjeshtë,
kur shuheshin dritat
dhe ndizeshin llampadarët,
nën një ritëm gjithnjëlloj të qetë
me evokime mesjetare,
shikoja valltarët,
në Kastelverde me kostume larushe,
valltarë që hidhnin flamuj në erë,
por në çast thellësisht jam trishtuar
për dhimbjen dyngjyrëshe.
 
Pyeta dikë pranë meje
për evokimin dhe sensin e kësaj feste ;
“ mah ! “ mospërfilli “ ndonjë rit feje,
ose ndonjë glorifikim mesjete“ .
 
Mu kujtua në portin e largët,
një ambulant dhe një polic zemërtharë,
që pisllëkut tregëtonin mbi një bankinë
Flamuj kombëtarë.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s