Poezi nga Lili Bimi

Poezi nga Lili Bimi
 
 
ULUR MBI STOL
 
Kujtoj fjalët e tua
zjarr dashurie
 
… Netët pa hënë
puthjet në rrugë
 
Stolin e dikurshëm,
ku thurnim ëndrrat
 
Asgjë s’ka mbetur
asnjë gjurmë…!
 
 
 
KJO HËNË
 
Kjo hënë, para se të flejë
në barkun e natës,
në mitrën e vetmisë së saj
përqark yjeve loton…
 
… Yjet gdhijnë të mardhur!
pellgjeve të ftofta, qiellit
gdhirë agut të parë,
si dashuria ime e vjetër!
 
E brenda meje, zgjuar…
merr imazhin e mëngjesit ardhur,
më mbështjell me mugëtirën e zbritur
mbi pemët në kopshtin e harlisur.
 
Kjo hënë, para se të shfaqet
të trasfomë gjithë format e saj
përngjan vërtet me ëndrrën e bardhë
mungon vërtet, apo je Ti?
 
 
 
NË KËTË SHTRAT
 
Mbush sytë me lot
çdo natë dhimbje më pikon.
 
Sonte lutem për ty
me shpirt të trazuar dallgëzim.
 
Qielli im pa ty bubullin
në këtë shtrat të heshtur
e vetmitarë të syve të mi….!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s