Poezi nga Zamira Agalliu

Poezi nga Zamira Agalliu

 

Dëgjoje

Dëgjoje muzikën e shpirtit tim
Ajo nuk zgjat përgjithmonë
Dëgjoje muzikën e shpirtit tim
Përpara se të përfundojë 
Dëgjoje …

 

Liria ime

Liria ime i kapërceu anë e mbanë
Barrierat e kalbura të njerëzisë
Pastaj, me hapësirën e paanë 
Ngriti kangjëllat rreth vetmisë!

Brenda kësaj lirie të madhe
Ndërtova një park paqësor
Pastaj, do e mos livadhe
Dhe murin më të lart në oborr!

 

Jemi të lashtë

Jemi krenuar dhe krenohemi me historinë
“Jemi të lashtë” dhe gjoksin e bëmë gropë
Na e grisën hartën copa-copa gjeografinë 
Dhe copën që na mbeti nuk e bëmë dot!

Azilkërkues endemi ende nëpër Botë!
Dhe Bota qesh e qan edhe sot “për ne”
I çamë detet me këmbë edhe me kokë
Si të ishim pa shtëpi e pa atdhe!

Jemi më të lashtët e të lashtëve edhe në mërgim
Pjesë e hartës evropiane me sytë përtej oqeanit
Vlerat nëpër torba i ngrejmë mbi shpinë
I mbjellim atje ku nuk i shërbejnë vatanit!

 

Malli im

Malli im, ortek që rrokulliset venave
Dhe bie greminave të melankolisë.

Malli im, jehonë që përplaset shpateve të mendjes
Dhe përshkon shtrateve të artereve

Malli im, udhëtim me busull drejtë galaktikave
Gjen forcën e arsyes dhe peshën e pasionit

Malli im, udhëton netëve pa yje me sytë e shpirtit
E merr udhën e qumështit për tek ylli polar.

Malli im, përkundet si velë magjie
Dhe mbulohet nga eklipsi i jetës.

Malli im…
……………..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s