AKORDE NË VETËN PARË, MINOR / Poezi nga Gentjan Banaj

Poezi nga Gentjan Banaj
 
 
AKORDE NË VETËN PARË, MINOR
 
kitarat bien mbi heshtje.
 
heshtja tingëllon shigjeta
që shkojnë si metrote e mesnatës
në errësirë.
 
sa shumë vaje e gota derdhen mbi hon
ku bie një kitarë e vetmuar
sa një kraharor.
 
kaq shumë arsye për t`i shkundur telat !
kaq shumë meditime për një këngë të shkruar
që rend të të kujtojë dhe sytë, dhe ikjen dhe trishtimin?!
………………………
 
sa një kraharor përngjet kitara !
…………..
……………..
 
kaq…
troku i territ mban ritmin e vetmisë
dhe mbrëmja bëhet tjetër kohë
ku gjithcka që ti kujton
është një copëz e jotja e mbetur pa zë dhe imazh.
 
heshtja nën hënë nxin sa një hon
akorde që vec pasthirma për ty më thone
 
shume kitara
prehen mbi akorde që nuk u luajtën kurrë
kitara vetmitare me jehonë mërzie
mbi sytë e mbushur me yje të shuar
rrugëve të mesantës ku zoti nuk ezkiston.
 
luan tek unë një serenatë…
një kitarë e vetmuar;
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s