YOU ARE MY CREATION’S LOVE … (TI JE KRIJESA IME DASHURI…) -Iliriana Sulkuqi / Translated into English by Doc. Fatmir Terziu

Poem by Iliriana Sulkuqi
( Brooklyn, NY)

 

YOU ARE MY CREATION’S LOVE …

(I gave you a birth of spirit.
I grew up you with dew buds.
Pampered with fingertips,
where the biorhythm is transmitted to the marrow of the soul
to cure pain …)

I created you from my mind
Love,
just like the stylist his model,
only to be affected by the dream,
just to wake you up only with your mornings
still without opening my eyes …

You are my creature,
Love,
the most beautiful of all time
since Adam and Eve
until last night, now
seven generations ago,
to become the Bride with bodies
around the castle of the world,
without tragedy like Romeo and Juliet,
without tribal feuds,
without the colours of racism,
without jealousy
to scare the kiss
from the body…

I painted you with invisible contours
with the brush of the seasons.
Feelings of seeing and feeling them alone,
with the help of the Gods,
ripping the rain cords
that obstructed my vision of closeness…

I sang to you in silence
until the sound cords
calluses caught me
of sounds
escaped the galaxies…

I published you as an open book
in the hearth’s printing house,
where the blood’s molecules
sort the words,
where the lungs
filter some question marks like crooks,
where on every page
sign for you
without dying my ink …

To engrave with my mind as a sculpture
and I ordered you,
like Michelangelo “David”-
SPEAK WITH,
Bless you the Word,
SPEAK WITH!

 

TI JE KRIJESA IME DASHURI…

(Të linda prej fryme.
Të rrita me bulëza vese.
Të përkëdhela me mollëzat e gishtrinjve,
ku biorryma përçohet në palcë të shpirtit
për të mjekuar dhimbjet…)

Të krijova nga mendja ime
Dashuri,
ashtu si stilisti modelin e tij,
për t’u prekur vetëm nga ëndrra,
për t’u zgjuar vetëm nga zgjimi yt
ende pa m’u hapur sytë…

Ti je krijesa ime,
Dashuri,
më e bukura e të gjitha kohërave
që nga Adami dhe Eva
deri mbrëmë, tani
a para shtatë brezave,
për t’u bërë Nusja me bedena
rreth kështjellës së botës,
pa tragjedi si te Romeo e Xhulieta,
pa gjakmarrje fisesh,
pa ngjyra racizmi,
pa xhelozi
që ta trembin puthjen
prej trupi…

Të pikturova me konture të padukshme
me penelin e stinëve.
Shqisat t’i shihja e t’i ndjeja veç unë,
me ndihmën e Perëndive,
duke këputur litarët e shiut
që më pengonin vizionin e afërsive…

Të këndova në heshtje
derisa kordat e zërit
kallo më zunë
e tingujt
u arratisën galaksive…

Të botova si libër të hapur
në shtypshkronjën e zemrës,
ku molekulat e gjakut
rradhisin fjalët,
ku mushkëritë
filtrojnë ca pikëpyetje si kërrabëza,
ku në çdo faqe
nënshkruaj për ty
pa m’u tharë ende boja…

Të gdhenda me mendjen time si skulpturë
e të urdhërova,
si Mikelanxhoja “Davidin”-
FOLMË,
t’u bekoftë Fjala,
FOLMË!

 

Translated into English by Doc. Fatmir Terziu

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s