Zëri juaj të jetë ai i Arachne-s (Për gratë viktima të dhunës) – Domenico Pisana / Përktheu në shqip nga italishtja Juljana Mehmeti

Poezi nga Domenico Pisana

Zëri juaj të jetë ai i Arachne-s
(Për gratë viktima të dhunës)

Sot, ditët, orët dhe koha numërojnë shumë,
zemra të mohuara jetës, coptuar nga urrejtja dhe marrëzia,
vrarë nga dashuria e sëmure, trasformuar në dhunë.
Ti grua, viktimë e Dionisit të radhës, je ti
Kasandra e re e dhunuar nga Ajaci;
dhe ti Egina e re e rrëmbyer nga Zeusi,
Lucrezia e re e dhunuar nga Taquinio,
e pafajshmja që paguan prepotencën e egërsirave,
vajza që në duart e dragoit bie.

Zogu i shenjtë i Afërditës është një delir
që ende torturon ndërgjegjen,
dhe ju, nimfa rënë në grackë të pavetëdijshme,
tërhequr në pyllin e mashtrimit,
mos ju dorëzoni dikujt; burrë, shok, dashnor, shoqërues
që realitetin fsheh në mimitizmin e përditshëm.

Zëri juaj le të jetë ai i Arachne-s, ulërimë
pasioni që nuk i nënshtrohet frikës;
kundërvihuni atyre që gjuhën duan t’ju presin
dhe si Filemona, shndërruar në heshtje,
përpiquni të endni fustanin e të vërtetave të fshehura,
që dikush t’ju vjedhë nga rreziku i vdekjes
nga hija e dorës vrastare.

As për urrejtje, as për hakmarrje
por për drejtësi të mbillni farën
e fjalës, që të vdekurit të mos mbesin të vdekur,
dhe që një mëshiruese e re
Procne, zemrën ti hapi shpresës.

 

La vostra voce sia quella di Aracne
(Alle donne vittime di violenza)

Oggi, i giorni, le ore e il tempo ne contano molti,
cuori negati alla vita, trafitti dall’odio e da follia,
trucidati dall’amore distorto e trasformato in violenza.
Tu, donna, vittima del Dioniso di turno, sei
la nuova Cassandra stuprata da Aiace;
e tu la nuova Egina rapita da Zeus,
la nuova Lucrezia violentata da Taquinio ,
l’innocente che paga la tracontanza di bestie,
la fanciulla che cade nelle mani del drago.

L’uccello sacro ad Afrodite è un delirio
che dilania ancora le coscienze, e voi, ninfe
ignare cadute nel tranello , condotte nei boschi
dell’inganno, non arrendetevi a chi
marito, amico, amante, compagno
nasconde il reale nella mimesi quotidiana.

La vostra voce sia quella di Aracne, urlo
di passione che non soccombe alla paura;
opponetevi a chi vuol tagliarvi la lingua
e come Filemone, ridotta al silenzio,
provate a tessere l’abito delle verità
nascoste perché qualcuno vi sottragga
al rischio della morte
all’ombra della mano omicida.

Né per odio né per vendetta
ma per giustizia gettate il seme
della parola, perché i morti non restino
morti, e qualche nuova provvidenziale
Procne apra il cuore alla speranza.

Përktheu në shqip nga italishtja Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s