Poezi nga Petrit Ruka

Poezi nga Petrit Ruka

 

BALADË PENSIONISTËSH

Në lagjen tjetër, një kafe e hidhur,
Kushton dhjetë lekë më pak,
Të tre bastunët e tyre drejt saj…
Trak – trak, trak- trak, trak-trak.

Pas tyre unë me qyqet në gjak…

Sa e gjatë kjo rrugë për gjunjët e lodhur,
(Më “i riu” me valvul në zemër,)
Të dobët sa qesja e ilaçeve në xhep
I anon dhe ecja merr shtrembër.

Pas tyre unë me shpirtin në thembër…

Të pestë me rrobat të blera tek “Gabi”
“Republikën” e mbajnë mbi kokë,
Mbi kapelen e tyre qiejtë shqiptarë
Rënkojnë po s’dëgjohen në tokë…

Të pestë të ulur me kafen e lirë
Nga ajo që vjen era baltë,
I thonë sho-shokut do bëhet më mirë,
Se boll vuajtëm. Mjaft!

Pas tyre unë… dhe kafja që pi-
Tri gllënjka me naftë.

Ai që ka radhën sot të paguajë,
Numëron në xhep monedhat me dorë,
Dalin a s’dalin, dreqi e marrtë,
në shpinë i bie borë…

Pas tyre rrak-shtrak,… rrak-shtrak,
poeti i gjorë…

Të lumtur ngrihen …Dhe sot u panë,
Si dihet gjer nesër fatit “pa faj”…
Pas tyre këngën e mykur në grykë
E lidh komb të mos qaj…

Po Atdheu, atdheu, ku është që se shoh,
Do jetë shkrehur në vaj?

 

LUTJE

O ju shokëzit e mi,
që ju kam mall e frymë,
mua më ka humbur çelësi
për te portë e fëmijërisë…
Kush ma gjen le të bëj zë,
gjysmën e jetës ia fal,
veç të dal edhe njëherë
asaj pllaje plot me dritë
plot me vesëri kujtimesh.

O ju shokëzit e mi,
mua më ka humbur kënga,
(më ka mbetur brenda vaji,)
si në një kandile kishe
regëtin netëve të ftohta
brenda kurmit manastir…
Kush ma gjen të lajmëroi,
që t’i jap unë zërin tim
atë zë të djalërisë,
që shkundte gjethet e lisave,
dhe fustanet vajzërishte
i frynte kur s’frynte erë…

Kush ma gjen djalërinë
nëpër driza pleqërie,
që më shpojnë dhe në gjumë,
do t’ia fal këngët e mia
që me to t’i këndoj
më të Bukurës së Dheut…
T’i këndoj e t’ia rrëmbej
zemrën edhe të dy gjinjtë
deri në të sosur jete…

O ju shokëzit e mi,
në s’i gjetshi kësaj Ane
do t’ju pres dhe tek varri
të trokisni dy tri herë,
që ta marr lajmin e madh
e të shtrihem paq në arkë,
në arkën që do lundroj
jo drejt malit Ararat,
po në Malin e Turanit*
tek po thinjet murgërisht
(si djep i jetimit shkretë)
mua të më ketë kundruall…

*Turani – fshati im i lindjes në Tepelenë

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s