Poems by Hannie Rouweler

 
Poems by Hannie Rouweler
 
 
When it is late and dark
 
What did I do that day
that hour
I slide back into an unconscious time
that I experienced unconsciously
with unconscious activities as if nothing happened
you put dirty laundry in the machine
and you postpone it
it can wait a while and always later
something else could be added
there is not much to think about
it’s very common
until you read that life has stopped for someone
you go back in the days
actually you don’t know exactly anymore
and want to leave it that way
not being aware of a minute more or less
a word
whether it still fits in that one line seems important
at that moment
until you read that for someone else
words will stand still
they are silent in the dawn and in the evening
it is even more quiet again as usual.
 
 
Als het laat is en donker
 
Wat deed ik op die dag,
dat uur
ik glijd terug in een onbewuste tijd
die ik onbewust heb beleefd
met onbewuste bezigheden alsof niets gebeurde
je doet vuil wasgoed in de machine
en je stelt het uit
het kan nog best even wachten en er kan altijd later
nog iets bij
er is niet veel om over na te denken
het is zo gewoon
totdat je leest dat het leven is gestopt voor iemand
je gaat terug in de dagen
eigenlijk weet je het niet meer zo precies
en wil je dat ook zo laten
niet bewust te zijn van een minuut meer of minder
een woord
of het nog wel past in die ene regel lijkt belangrijk
op dat moment
totdat je leest dat voor iemand anders de woorden
zullen stilstaan
ze zwijgen in de dageraad en tegen de avond
is het alweer stiller geworden zoals meestal.
 
 
 
A black day
 
Another life slipped away
in the haze of time
started an unknown journey
to stars
the end of universe.
 
In the meantime, my day continued as usual
with lines on a screen
you are a great editor
or: I would like another photo.
I spoke with a brother on the phone
like me almost half an elderly
about the future and new plans.
 
Partly in other words I said to a sister
that I love her
after an advice that I no longer wanted
to last at the most five minutes, told so.
 
Meanwhile it is already very late and dark,
don’t find words for a suitable epitaph
only my own transcendent mirage mirrors
that love has destroyed so much.
Yet we continue to give each other roses.
 
 
Een zwarte dag
 
Alweer een leven weggegleden
in de nevel van de tijd
een onbekende reis begonnen
naar sterren
het uiteinde van het universum.
 
Intussen ging mijn dag gewoon door
met regels op een scherm
je bent een geweldige redacteur
of: ik wil graag een andere foto.
Telefonisch sprak ik met een broer
net als ik al bijna half bejaard
over toekomst en nieuwe plannen.
 
Half in andere woorden zei ik tegen een zus
dat ik van haar houd
na een advies dat ik niet langer wilde laten
duren dan hooguit vijf minuten, ook zo gezegd.
 
Intussen is het alweer erg laat en donker,
vind geen woorden voor een passend grafschrift
alleen mijn eigen transcendente luchtspiegelingen
dat de liefde zoveel kapot gemaakt heeft.
Toch blijven we elkaar rozen geven.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s