Poezi nga Liza Lucgjonaj

Liza lucgjonaj

Poezi nga Liza Lucgjonaj

 

 

Heshtja

 

Heshtja e ndryshkur
E shoqëruar me pikat e shiut
Aty e strehuar nën qiellin e zymtë
Rri dhe vetem heshtje pushton vendi.

Ç’të them?
Vetë heshtje gjithandej…
Hesht unë e hesht ju
Këtë mund ta quaj ” jetë heshtjeje”.

Edhe pikat e shiut teksa binin
Mundohen t’bien lehtë pa bërë zhurmë

Dhe munë dhe ju n’heshtje.
Si ai armiku që të vret dhe vetëm hesht…!

 

 

Jeta

 

Eh jeta!

Ka shumë rrugë

Rrugë me shumë kthesa

Ylber me shumë ngjyra

Fytyr me plote fytyra

Njerëz me shumë t’pa njerëz

Vuajtje me shumë dhimbje

Vdekje me shumë pikëllime

 

Gaz e lotë

Ftoftë dhe ngrohtë

 

Shkretëtira të pa zbuluara

Fusha të pa lulëzuara

Ëndrra t’pa realizuara

Mëngjese t’pa aguara…….

 

 

Fillim-Mbarimi

 

Çdo fillim nis dhe mbaron

I vjen fundi!

Fundi është tek porta,ku ndonjëherë vjen ngadalë por iken shpejt…!

Bota është çdo gjë kalimatare

Njerezi janë aktoret e jetes.

Disa aktrojnë bukur e disa thyhen përgjysem…ngelin tek porta që nuk hapet kurrë.

Me vjen keq më shpifet ushqimi i disa “njerëzve” ushqimi i tyre i preferuar :

Shpifja bashkë me urrejtjen!

Kujdesni! Një ditë do helmoheni,do ju vine fundi i zi…!

 

 

Jeta e ikjes

 

Eh te mundemi ta ndalojmë

Ne pikat e lumturisë

Te gëzimit e të dashurisë!

Te mundemi!

Edi është nje mundje e pumundur!

Është një meditim

Ta quajme shpetim !

Ëndrrat nganjëherë skan kufi

Ato levizin ikin deri ne pafundësi

C’të  bëjme?

 

Le të jetojmë edhe kur s’kemi fuqi

Të duam edhe kur ska më dashuri

Se jeta vetë është ëndërr e medituar…!

Gëzohuni …!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s