Ngjyrë blu maren – Poezi nga Eftichia Kapardeli / Shqipëroi: Vasil Çuklla

Eftiqia kapardeli

Poezi nga Eftichia Kapardeli

 

 

 

13887113_1284277834923188_557330377055264488_n

Ngjyrë blu maren

 

Veronika, lulemine, ullinjlule të çiltëra, të kadifta
Arpraruat Foresta në të verdhin breg
luledeti
si duar të shtrira
me damarët në ujë
në të fateve udhë.

Nën rritme flivziane*
dhe nën flatrime zogjsh
velat e mi hapa, deteve të botës
për udhëtime të bukura, për të ndarë
endjes.
Uji i falet gjithmonë qënies
në ngjyrë blu maren………..
do të takohemi rishtaz, O!!! e dashur, kur
rinia jonë, do të jetë kotur.

Furtunë-egrave të Dimrit
kundër erës dhe të njelmëtit det
rremëthyer,
me anije dalë kontrollit
përqafova atë ç’ka quhet shpresë.

Ditë edhe netë aty
ku bashkohet Qielli me detin
aty, ku sirenat të ftojnë përplot hedoni
në grimca drit-tingujsh
u harova
një gryke të kaltër
dhe në të valëve, të renë dashuri.

Pra, me të verës dritë dhe ëmbëlsinë e puthjes
me koralet e gjithë jetës haruar
me premtimet nostalgjike
dhe guaskat shformuar,
me urtësinë, etikën dhe dijen
një ditë
mbrapsht, fitimtar u ktheva!

 

*φλοίσβος = flisvos… tingujt nga valëzat, tek përplasen bregut.

 

 

Vasil cuklla

Shqipëroi: Vasil Çuklla

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s