Poezi nga Seli Murati

Poezi nga Seli Murati

 

NJË TAKIM

Pranë bregut të liqenit…
Një kafe pija me ty,atë natë
Me ata sy zjarri e syqeshur..
Shikmet e mallit të flisnin me sy.

Sytë e tu flasin në heshtje,
Si fletë ditari me flisje…
Aty ku etjen e mallit,kujtimet mi sjell në sy
E nuhat aromën e ndjenjës.

Me shpirtin tënd.
Sa herë takohem ëndrrave
Dëshirat më gërryen si valë,
Ylber me ngjyrë stinësh mallin ma shtoje .

Në kopshtin e ëndrrave mbajë,
Fshehur në pjesën më të thellë
Edhe më sekrete të shpirtit …
Kurrë nuk thash sa shumë të dua ty.

Një kafe turke agjë më tepër..
E pinim atë natë,mbrëmje me ty
E magjin e zemrës ta hapja,
Ndërgjejen tonë e ndezi në kujtime.

Pran liqenit hëna na shoqëronte.
Terrin natës ja largojmë me sy.
Në ftyra tona t’qeshura si kristali.
Duke shuajtur etjen në ato yje nate ..

Kafe e pinim duke u parë syqeshur
Ca fjalë i flisnim sa kujtime….
Sytë tanë shpërthyen në dritë
Me vargje të bukura më lexoje poezi.

Motiv ne të dy ishim atë natë..
T’shuajm etjen për çdo pikë malli
Si shpirti mes ëndrash në mes të natës
Udhëtar i vargut dhe ëndërrimeve të mia.

Kohën ikur s`do e ktheja dot pas
Por udhën ikje ,do ta bëja me ty,
Ku do të gjesh dashurine time..
Të ruajtur vetëm për ty n’zemrën time!

 

PULËBARDHA E LIQENIT

Si pulëbardhë e liqenit,përtej detit
Shkumë e valë vjen Ti vendlindja ime,
Me rrahjen e zemrës më zgjon ndjenjën
Lundron brenda detit të shpirtit tim .

Përmes dallgëve që trazojn
Lehtas mendimet mi përkund
Me atë mallin e shtuar…
Imazhi yt më mbështjell .

Përtej detit agimeve të kaltra
Rrezja dielli vjen,më buzëqesh
M freskon shpirtin e ndezur flakë,
Që mos të ndjej më dëshpërim..

Si dikur kohëve të hershme,
Gjurmët nisën t’mi fshehin,
E sytë tanë si kristale valësh
Kurrë nuk do të janë mbyllur.

Kur të mbulojë errësira
Në brengën time hijen tënde shoh,
Si dikur në udhët e vjetra …
Malli për ty më rrjedh lot.

I fshehur në dallgët e shkumëzuara
Më rrëmben në krahët e tu.
Nëse një ditë thahet jeta
Hija e mendimit të shkëputet,

Si vetëtima që kris qiellit,
Do të njomë me gjakun tim
Ecjet në rërën e lagur,
Si pulëbardhë e liqenit pertej detit.

Të rrëmbeja puthjen e valës
Që ta kisha në amshim.
Ku e ndie në shpirtin tim …
Pulëbardhë e liqenit përtej detit.

 

Ëndrrat m’i ndez në sy

Je frymëzim i vargjeve
mbi të vërtetat e mia m’i ndriçon
si dielli mbi borën e bardhë
vështrimet, ngrohin… shpirti!…
Si vargu ngjitet dhe bëhet poezi
ëndrra e bardhë, zëri i simfonisë.

Kujtimet, rrugëtojnë si dallgët
vijnë nga largë, në heshtje
thyejnë errësirat e natës dhe
malli, zhytur në dritën e magjishme
gjurmët?… U rritën nën rreze drite
flakët e zemrës mi mbajnë… peng.

Kam etje, mbi shkretëtira…
loti, dashurin takoj dhe po të nis
aromën dhe erën e një puthje malli
errësirës së madhe më ndriçon
si një yll, mbi qiellin blu ndrit
nuri i dashurisë, më thërret shpirtin,
Ti… nuk je vetëm na ndan vetëm!…
Nata, ëndrrat m’i ndez në sy?…
Je rrezja e parë e diellit mbi
mëngjeset e dritës dita m’i sjell
kujtimet veç… për Ty.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s