Gur i fundit … / Poezi nga Odise Kote

Poezi nga Odise Kote
 
 
Gur i fundit …
 
Mësyn misteri mërinë memece,
e shkreh, e shqep, e shkul…
në prym e pezm, pikëllon paniku,
gur i grindjes, gër – gëri gur….
 
U shkul, e shakull shemben shpresat,
çatia, çastet, çardaku, çmimet…
baresin brengat, bërr- bërr babëzia,
vraga vetmie, vetflijime vegimesh.
 
Fshehur fantazmat në fjollat e frikës,
me mure mëkati mëkuar mërzinë,
dëshira dështake, deziluzione drite,
prita pendimesh, përmbysje, pluhurimë…
 
Klithin këmbanat, keqardhje kokëkrisur,
gjakime të gjora, gjymtime gjithkund,
yshtyr ujrash, ulërima ujqërish …
rrëmujë rrëpirash, rrënjëdalat rrënjë.
 
Mësyn misteri mërinë memece,
shtypet, shkrumbon, shpirti shpëtimit,
qelqthyer qiejt, qëndrat e qoshkat,
gërbonjë gangrene, gur i gabimit …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s