Poems by Hannie Rouweler

Poems by Hannie Rouweler
 
 
Grimace
 
His face showed such strong features
moving up and down
irregular
from the kitchen a fire mouth
 
I thought I should hide
behind a pillar
but in an open room you will find nothing else
than furniture and a low table.
 
Where do such things come from?
Is it in man as an innate
twisted can of metal
that always pulls crap heaps upwards
 
I couldn’t get out.
I added up the times and lifted them over all heads
to the clatter
even chased me away. From the house and to a car.
 
 
 
Grimas
 
Zijn gezicht vertoonde zulke sterke gelaatstrekken
die onregelmatig
op en neer bewogen
vanuit de keuken een vuurmond
 
ik dacht dat ik me zou moeten verstoppen
achter een pilaar
maar in een open kamer vind je niets anders
dan meubels en een lage tafel.
 
Waar komt zoiets vandaan?
Zit het in de mens als aangeboren
verwrongen blik metaal
dat de schroothoop steeds naar boven trekt
 
ik kwam er niet meer uit.
Ik telde de keren op en tilde ze boven alle hoofden
tot het gekletter
zelfs mij verjoeg. Uit huis en naar een auto.
 
 
Enemy images and popular deception
 
There are no more enemies
we’ve beaten them all
in cold blood
with bombs, drones, manifests
of reasons, motives of violence
 
they are no longer there
the people who were our enemies
we have destroyed countries
in a few moments of history
 
where before in time
it cost decades
now partly was destroyed briefly.
 
People have been killed like weeds
lost with exterminators, sprinkle it out,
it breaks and never comes back.
 
We can’t go back. Atrocities
happened like Old Testament predictions.
 
There are no more enemy images left
we are the enemies ourselves.
Anchored deep within us.
If nothing can be solved in peace
weeds will come back again.
 
 
 
Vijandbeelden en volksmisleiding
 
Er zijn geen vijanden meer
we hebben ze allemaal verslagen
in koelen bloede
met bommen, drones, manifesten
van redenen, motieven van geweld
 
ze zijn er niet meer
de mensen die onze vijanden waren
we hebben landen kapot gemaakt
in een luttele tijd van geschiedenis
 
waar vroeger tientallen jaren
overheen gingen
is nu in kort bestek een deel vernietigd.
 
Mensen zijn vermoord zoals je onkruid
met verdelgers kwijt raakt, strooi het uit,
het gaat stuk en komt niet meer terug.
 
We kunnen niet meer terug. Wreedheden
zijn geschied
als oudtestamentische voorspellingen.
 
Er zijn geen vijandsbeelden meer over
de vijanden zijn we zelf.
Diep in ons verankerd.
Als niets in vrede opgelost kan worden
komt onkruid weer terug.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s