Kjo quhet dashuri! / Prozë poetike nga Dëshira Haxhi

Deshira Haxi - 1

Prozë poetike nga Dëshira Haxhi

 

 

Kjo quhet dashuri!

 

U dogja në afshin e frymëmarrjes tënde, që përpiu gjithë akullsinë e ftohtë,  e shkaktuar nga një keqkuptim i momentit….

 

E pamundur të mos depërtoj unë në zemrën tënde të mbyllur me çelës prej vitesh.

Ngjyra e skurrët e dhimbjes brenda shpirtit kishte filluar të zbehej..

Ndërkohe që ju me zemërsinë e bardhë i jepnit asaj ngjyrën e duhur humbur prej kohësh.

Një shi i rrëmbyshem më ktheu nga e kaluara në të ardhmen që përjetoj..

Magnetizova me puthjet e mia ëmbëlsinë e zbehtë të buzëqeshjes tënde të shuar.

Në thellësine time je gjysma ime, ylli im… busulla ime..

…një e puthur, një ndjenjë .. një melodi jete…një ëndërr e vrarë në heshtje!

Nën dritën e hënës reflektoja shikimet e tua të fshehta, të ftohta nga dyshimet që zbehnin momentin e fuqishëm mes fjalësh të harruara!

Në sytë e tu të lagët ndjeva ankthin e dyshimit, frikën e humbjes…

Me zërin tënd fola, me buzët e tua qeshi  buzëqeshja ime…

Të dua dhe vjedh, me mënyra që as vetë nuk i shpjegoj, ëmbëlsinë e puthjes tënde që më bën të dridhërohem vetëm duke e menduar.

Do fluturoj me krahët e tua, aty ku ti fluturon..

Kërcen në dritën e syve të tu puthja ime, te le të digjesh në prushin e pritjes time..

Shpirtin po ta lë korali në thellësitë e ndjenjës..

Këtu dashuria ime gjeti prehje në skutën e përlotur dhe të lodhur të ëndrres tënde..

Vërtet të kërkoja…me shpresa të humbura… por aty e bindur se diku egzistoje!

Ishte vonë dhe një këngë më shoqëronte hapat e mi drejt teje…

Dua ylli im të të fal gjithë ato çfarë kam…

…s’ kam asgjë veç jetën time dhe tashmë as atë nuk e kam më,  pasi edhe atë e mban ti!

Gjithë botën dua të mbaj përqafuar…se në këtë botë rron shpirti im.

Çdo shteg e rrugë do ta shkelim të dy!

Kur të mbarojmë… djegur nga dashuria në hirin e nxehtë do ndjehen akoma trokitjet e zemrave tona dehur nga lumturia shkrire në një.

Të binda me bindjen time që jam unë mbretëresha e ëndrrës tende..

Më mungon, urrej largësinë, kërkohem në frymëmarrjen tënde të nxehte, humbur në ato sy!

Nga larg u dëgjua jehona e zërit tim..

Të dua o shpirt!!!!

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s