Dritëhije… / Poezi nga Juljana Mehmeti

 

Poezi nga Juljana Mehmeti

 

 

14101824_1133569860066483_250181284_n

Dritëhije…

 

Në rrugën e hënës

që detin shkëlqen ,

lehtas me sy rrëshqas …

Fustani i bardhë , tis i mjegullt nate,

pas me ndjek

në të fundit kufij të valëve…

 

Më more …

edhe këtë natë…

misterit dritë të bardhë…,

që shfaqet imazhit hapësirë

në një siluetë të zbehtë shprese,

projeksion…

 

… diku jam.

Unë me errësirat e mia

Përhumbur shpirtit dallgë…

rrezesh të përthyera kacavirrem

e ngjitem lart

në shtrate yjesh ,

ku trishtimin lëshoj

dhe ti…

në vello të zezë universesh rrethuar,

në një pikë të vetme horizontesh ndriçon.

 

Mistere të largëta ekzistence

zbardh…

ndoshta jemi meteorë

e djegim të terrtën nate…

Mendimet në kufij të padukshëm,

dritëhije ankthi,

si flakë e zbehtë qiriri

dridhen..

 

… dhe shkojmë.

Zhytur në errësirë,

hënë zemre

mbulojmë…

 

***

 

Në rrugën e hënës,

rrëshqasin mendimet…

varur në një fije shprese…,

si në të fundit kuptime .

 

Kushedi ,

të humbur nëpër natë…

ndjekim hijet e njëri-tjetrit

Të vetmen pikë shprese,

gjer në agim…

…, deri sa të zbardhë…!

 

 

14017953_1122328311190638_272454358_n

Juljana Mehmeti

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s