Trishtimi i hënës – Bodler ( Baudelaire ) / Shqipëroi: Sinan Vaka

Poezi nga Bodler ( Baudelaire )
1821-1867
 
Trishtimi i hënës
 
Sonte hëna ëndërron tepër e vetmuar,
si një grua e bukur që e braktisur fatit,
para përgjumjes , përkëdhel pa u menduar,
gjoksin me dorë nga shkujdesja e fatit.
 
Ja pra, mbi kurrizet e maleve të buta,
vdekatare, braktiset në kllapi të limonitë
dhe rrotullon sytë në vizione të pluhurta,
që ngjiten kaltërsisë lulëzim i pazakontë.
 
Shpesh në plogështinë e ligësht ; prej syrit
Një lot të fshehtë përmbi tokë lëshon,
e atëherë një poet i devotë armik i gjumit
 
Mbledh në pëllëmbë lotin e valë dhe zhbiron
reflekset e ylberta, si një fragment mes qiellit
Pastaj e vendos në zemër, larg nga sytë e qiellit.
 
 
Shqipëroi: Sinan Vaka
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s