Poezi nga Sofia Doko Arapaj

Poezi nga Sofia Doko Arapaj

 

Grua…

…  grua duhet të ketë qënë,
grua, po ç’ emër  t’ i kenë vënë…
rrethakja shtëllungë e nanuris,
në krahë pëllumbi tha të bjerë…
mbi lulen e ballit, ja një plumb,
prej syve të vakët , lëng e verë..;

 

Sikur…

Sikur të isha ujë dhe baltë,
dhe ti, të isheee …, Zoti vetë,
me përkëdhelje të merrja formë,
me një të puthur të merrja jetë…

 

Kjo jetë

Kjo jetë,
gishtat m’ i kafshoi, gishtat më kafshoi,
shih, shenjat e dhëmbëve të infektuar,
shih, shenjat e dhëmbëve të infektuar…,
por fjala shpirt, m’ u ngul në mish,
e më qetësoi….

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s