GRIJA / Poezi nga Sinan Vaka

Poezi nga Sinan Vaka

 

GRIJA

Antika ngricë e dhimbjeve
më sjell hije demonësh të akullt.
Era e mallit tek unë nuk fryn,
nga e ftohta natë e ikjes tënde.

Me zë të ulët qan zëri im.
Mendja ime shtëpia e dyshimeve
Dhe dukemi djajtë e një loje foshnjore,
të dënuar të kalojmë mbi urat e dëshpërimit.

Mëshira e vonë është gënjeshtër.
Në kotësinë time zbehen idetë.
Një ditë do ta rimendoj paqen
Përkundër grisë emigrante të mendjes.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s