Poems by Milica Jeftimijevic Lilic

Poems by  Milica Jeftimijevic Lilic

 

THE PRESENCE OF ABSENCE

You are a black Moon that pulls me up
And I, enchanted, am climbing,
You are too present in the absence
We become one through your logos.
I am Lilith, always demanding.
You can come into me only through mind
You know that, and wait for my command.

The door of my innerself are high.
Only by a torch of words you can enter
Into the midst of the lucidity
That agitates my blood,
That embodies the river between us
To wash away our karma
Unseparated in the eternity of a poem,
To hide the midnight sun
That radiates intoxicating, but resisting.

As a black dove, I restlessly
Circle above you, suppress the pain,
Sweetly coo to call you
On the moonlight feast where I will dance
In white, like dervish, my vertiginous dance.
When you turn ready for all,
I will disappear.

Translation: Denisa Kondic

 

ПРИСУТНОСТ ОДСУТНОСТИ

Црни си Месец што вуче горе

Измамљена успињем се,

Превише присутан у одсутности

Осебљујеш ме Логосом.

Лилит сам, увек захтевна.

У мене можеш само преко ума

И ти то знаш, команду чекаш.

 

Врата моје утробе високо су.

Једино бакљом речи сићи можеш

У средиште луцидности

Што узбурка ми крв,

Реку отелотвори

Да спере нашу карму,

Неодвојивост у вечности песме,

Да скрије поноћно сунце

Што зрачи очаравајуће,

Одбијајуће.

 

Као црна голубица

Неуморно над тобом кружим,

Бол потискујем,

Умилно гучем

Да те дозовем

На гозбу месечарску

Где заплесаћу у белом

Ко дервиш свој вртоглави плес.

Кад се окренеш

На све спреман,

Нестаћу.

 

LA PRESENZA DELL’ASSENZA

Sei la Luna nera che tira su

ed io adescata salgo,

troppo assente nella presenza

mi fai con il logos.

Sono Lilith, sempre esigente.

Puoi penetrarmi solo con la mente

e tu lo sai e aspetti il comando.

In alto stanno le porte del mio ventre.

Puoi scendere solo con una torcia di parole

nel centro della lucidità

che mi fa bollire il sangue,

che mi incorpora in un fiume

per lavare il nostro carme,

inseparabili nell’eternità della poesia

per nascondere il sole di mezzanotte

che irradia meravigliosamente,

ripugnante.

Come una colomba nera

volo sopra di te instancabile.

Il dolore ignoro,

tubo dolcemente

per chiamarti

al convito della luna

dove vestita di bianco ballerò

come un derviscio la mia vertiginosa danza.

Quando pronto a tutto

ti girerai,

sparirò.

Tradoto, Dragan Mraović

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s