Peng i dashurisë / Poezi nga Monda Hamitaj

Poezi nga Monda Hamitaj
 
 
Peng i dashurisë
 
Ti muza ime e derdhur në pentagram
më mbështill fort, notave më të ëmbla
Më ler të rrëshqas kurmeve të tua,
drejt shpirtit tënd të endem , kurrë mos të ndal .
 
Me ler sonte tek ty të tretem,
jam shpirt i tretur në gji,
klithma e shpirtit derdhur netëve,
drithërimë shpirti, që qiellit shkrepëtin.
 
Më ler të valëzoj në dejet e tua,
si një dritëz me regetimë ndër gjak
kompozimi më i bukur hyjnor jete
nga ku shpirti im merr flakë .
 
Rrebelohem ndonjëherë pas dridhjeve të tua
pas tyre shpirti im, shkrumbon
Me tërheq magjishëm drejt dejeve
atje ku më e bardha shpresë pulson.
 
Më tërheq, ah sa marrosem
ndër hone psherëtimash më shpie,
Më prangos të tërën, me mek shpirtin
dhe si shigjetë më ngjit sërisht ndër re .
 
Më merr peng shpirtin trazuar
dhe drejt fluturimeve shkon
Ulu një çast shpirt i trazuar
më kthe zemrën se më mundon.
 
Dhe vajton ky shpirti im i ndezur
tretur mes lotësh ndër shi
Preludi i dhimbjes janë puthjet e tua
Me drithëron të tërën , më prek thellë në shpirt.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s