Poezi nga Ilir Manxura

Poezi nga Ilir Manxura
 
 
HAJDE !
 
Hajde pra.
Dorën ma jep
që me vete të të marr.
Atje,
në kopshtin e dashurisë.
Të të shëtis,
ku bashkë,
një shtrat me lule,
të dy të vargëzojmë.
Dhe …,
mbi poemën tënde ,
petalet tē bardha një e nga një ,
më lerë të ti derdh …
 
 
 
I PATA THËNË QË…
 
…,që ndonjë herë ,
nata mezi shtyhej dhe
qetësia,
më murmuriste histori nga jeta ime.
Më murmuriste sikur ..
frikë të kishte,
se mos horizontet suvenire,
nata i fshinte ,
në terrin e saj hije errësire.
E kështu vazhdonte ,
deri sa melodia mëngjezore ,
vallëzimin e rrezeve të para,
të zhvirgjëronte.
Më pas unë …
që një zakon me të bukurën e kam
abuzoj e marrtë e mira,
në tundim .
Ndaj ….,
ndaj i pata thënë që kujdes të ketë ,
nga ky dreq zakoni im.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s