Frymëzim poetik (L’ISPIRAZIONE POETICA) – Poezi nga Immacolata Motta / Shkëputur nga vëllimi poetik “Bota në të cilën endem” – Finaliste në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020

Poezi nga Immacolata Motta

Shkëputur nga vëllimi poetik “Bota në të cilën endem” – Finaliste në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020

 

Frymëzim poetik

Frymëzimi vjen papritur:
një imazh, një fjalë, një gjest,
një ngjyrë, një peizazh, një aromë,
dëshirën për të shkruar më zgjojnë.
Drita ndizet sikur me magji
ideja fillon të marrë formë
duke më sjellë gëzim të pamatë.
Lënda tani është aty, por e hutuar dhe pa formë,
befas e transferoj në letër
dhe si një skulptor para gurit të tij
mundohem ti jap një formë.
Filloj të eliminoj fjalët e padobishme,
ashtu, siç zgjedh argjendari
gurët e çmuar, më të përshtashëm
për ti vendosur në xhevahir,
ashtu sukurse dhe unë fjalët
Liruar nga tepëricat
sistemuar anësh
vargjet fillojnë të marrin krahë.
Nuk pres të arrij lartësi të mëdha
kryesorja që ajo të fluturojë në ajër.
Më pas fillon faza delikate:
lexoj dhe modifikoj, shtoj ose spostoj mbiemrin në emër,
pasuroj frazën me një ndajfolje,
zëvendësoj një term me një tjetër
më tërheqëse, më të përshtatshme,
bëj shkurtime, përzgjedhje fjalësh
rregulloj pikësimin dhe …
krijesa lindi.
Tani duhet ta pagëzojmë,
prandaj, me një përpjekje të fundit,
kërkoj një titull, sa më shkurt të jetë e mundur …
“Voila” krijesa është gati
për veshët e njerëzve më të afërt
dhe nëse ka miratimin e tyre,
filloj të përjetoj ekstazën.

Përktheu në shqip nga italishtja Juljana Mehmeti

 

L’ISPIRAZIONE POETICA

L’ispirazione arriva all’improvviso:
un’immagine, una parola, un gesto,
un colore, un paesaggio, un profumo,
mi danno l’input a scrivere.
La lucina s’accende come per incanto
l’idea comincia a prendere consistenza
procurandomi gioia immensa.
La materia adesso c’è, ma è confusa e informe,
di colpo la trasferisco sulla carta
e come uno scultore dinanzi alla sua pietra
provo a scolpirla.
Comincio a sfrondarla
dalla massa delle parole inutili,
poi, come l’orafo sceglie
le pietre preziose più idonee
da incastonare nel suo gioiello
io comincio a scegliere le parole
da collocare al posto giusto.
Liberato dalla zavorra
e ordinato nelle parti
il testo comincia a decollare.
Non pretendo che raggiunga alte quote
l’importante è che si libri nell’aria.
Comincia il lavoro di finitura: leggo e rileggo
antepongo o pospongo l’aggettivo al sostantivo,
arricchisco di un avverbio la frase,
sostituisco un termine con un altro
più assonante o più appropriato,
opero troncamenti, elisioni,
sistemo la punteggiatura e…
la creatura è nata.
Adesso occorre battezzarla,
perciò, con un ultimo sforzo,
conio il titolo, quanto più stringato possibile…
“voilà” la produzione è pronta
per le orecchie delle persone più vicine
e se c’è la loro approvazione,
vado in esultazione.

 

Traduzione in lingua albanese a cura di Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s